Marathi Stories

माझं नाव समीर आहे. पंचवीसाच्या पुढे जाऊनही जीवनात काहीतरी नवं, काहीतरी रोमांचक हवं असतं, ही भावना मला नेहमीच पळवत असे. माझी बायको, तान्या, ती माझ्यापेक्षा थोडी शांत, पण तिच्याही डोळ्यात कधीकधी साहसाची एक चमक दिसायची. आमची तीस वर्षांची मैत्रीण माया, ती मात्र नेहमीच उत्साहाचा, धैर्याचा पुतळा. तिनेच या वर्षीच्या सुट्टीचा प्लॅन केला होता – अलिबागजवळच्या…

Full story…

मुंबईची उन्हाळ्याची संध्याकाळ बोरिवली वेस्टमधील या शांत, व्यावसायिक संकुलातही जाणवत होती. शीतकरणाचे यंत्र सतत गुंजत होते, पण हवेतली ओला आणि गरमपणा कायम होता. माझं नाव समीर आहे. आयुष्याच्या अठ्ठतीसाव्या वर्षी, एका छोट्या कंत्राटदार म्हणून मी जे काही बांधलं होतं, ते सगळं एका चुकीच्या भागीदारीमुळे आणि बाजाराच्या घसरणीमुळे धुळीला मिळालं होतं. आज मी या ऑफिसमध्ये माझ्या…

Full story…

माझं नाव अमित आहे. पंचतीस वर्षे, एक स्थिर नोकरी, एक सुखी पत्नी – अशी एक ‘पूर्ण’ जीवनाची व्याख्या माझ्यापुढे होती. ही मुंबईच्या लोअर परेलमधील लक्झरी बिझनेस हॉटेल माझ्या या व्याख्येच्या बाहेरचं एक कोनाडं होतं. दोन आठवड्यांचा प्रोजेक्ट, दूरच्या ऑफिसच्या सहकार्यांसोबतची मीटिंग्ज आणि हॉटेल रूममधली एकाकीपणा हा या कोनाड्याचा भूगोल होता. तान्या त्या भूगोलातली एक नवीन,…

Full story…

मुंबईची हवा नेहमीच वेगळी असते – एका वेगळ्या प्रकारची ऊर्जा, एक धकधकणारी बैचेनी. आजचा दिवस तर त्याहूनही वेगळा होता. लोअर परेलमधील या लक्झरी बिझनेस हॉटेलच्या बारमध्ये बसलोय मी, अमित, आणि माझी सहकारीण तान्या. क्लायंट मीटिंग संपली होती, आता फक्त औपचारिकता उरली होती. पण ही औपचारिकता माझ्या मनात एक अजीब ताण निर्माण करत होती. मी विवाहित…

Full story…

वोरली सी फेसवर असलेल्या आमच्या लक्झरी अपार्टमेंटच्या मोठ्या काचेच्या खिडकीतून समुद्राचे अंधारातील विस्तीर्ण नजारे दिसत होते. खोलीत फक्त बारच्या कोपऱ्यातील डिम लाइट्स आणि मोमबत्त्यांचे प्रकाश पसरले होते. हवेत हलकासा जॅझ संगीत आणि चांदीच्या आयस बकेटमधील बर्फाचा खडखडाट होता. मी, आदित्य, माझ्या पत्नी रेयाच्या पाठीशी उभा होतो. ती तिचा पार्टी ड्रेस समेटून घेऊन सोफ्यावर बसली होती,…

Full story…

माझं नाव राधिका. उन्हाळ्याचा एक संध्याकाळ होता आणि हिंजवडीतील आमच्या तंत्रज्ञान कंपनीचा ऑफिस नेहमीप्रमाणेच सुना पडला होता. फक्त माझ्या कॅबिनच्या बाहेरच्या कॉरिडॉरमध्ये फ्लोरोसेंट लाईट्सचा हलका गुणगुणाट होता. मी, एक उत्साही पण आता थकलेली २९ वर्षांची सॉफ्टवेअर एम्प्लॉय, माझ्या टेबलवरच्या कोडिंग टास्ककडे बघत होते. पण मनातलं ताणणं वेगळं होतं. तीन दिवसांपूर्वी, सिस्टममधील एका गुप्त फोल्डरमध्ये मला…

Full story…

माझं नाव नेहा आहे. चौतीस वर्षं. पुण्यातल्या कल्याणी नगरमधील एका सुशिक्षित, सभ्य मध्यमवर्गीय कुटुंबातली बायको. माझा नवरा, आदित्य, सॉफ्टवेअर इंजिनिअर आहे. आमचं जीवन एका सुरेख, पण पूर्वनिर्धारित रेषेत वाहत होतं. ऑफिस, घर, सुट्टीचे कार्यक्रम, सामाजिक गोष्टी. सगळं साचेबद्ध. सगळं सुरक्षित. मी स्वतः एका आर्ट गॅलरीत काम करते, पण तेही एका विशिष्ट आवाक्यातच. माझ्या जगात रंग…

Full story…

माझं नाव आरव आहे. मी आणि माझी मीरा, आमचं संबंध आता सहा वर्षं चाललंय. पण आजपर्यंत आम्ही कधीच फक्त आम्ही दोघं एखाद्या ‘ट्रिप’वर गेलो नव्हतो. नेहमी कुटुंब, मित्रांच्या गर्दीतच सगळं व्हायचं. पण यावेळी, मीराच्या नोकरीतल्या प्रोजेक्टचं यश साजरं करण्यासाठी, मी बँद्रा वेस्टमधल्या एका बुटिक समुद्रकिनारी हॉटेलमध्ये एक रात्र रिझर्व केली होती. हवा बदलण्यासाठी, फक्त आमच्यासाठी.…

Full story…

मृणाल आणि मी: एक अनपेक्षित ओढ “तुम्हाला खरंच वाटतं का की हे सर्व फर्निचर इथून हलवल्यावर या हॉलला अपेक्षित तो लूक येईल?” मृणालने तिच्या फाईलकडे न पाहताच विचारले. तिचे लक्ष आदित्यच्या चेहऱ्याकडे होते, जिथे एक हलकीशी, पण अर्थपूर्ण स्माईल होती. कोरेगाव पार्क मधील तो जुना बंगलॉ आज शांत होता, पण हवेत एक वेगळीच आर्द्रता आणि…

Full story…

“अरे, तू अजून तिथेच आहेस का? लवकर ये, मला भूक लागलीये!” मृणालचा आवाज फोनमध्ये एकदम फ्रेश आणि उत्साही वाटत होता. रोहनने त्याच्या ऑफिसच्या डेस्कवर लॅपटॉप बंद केला आणि एक दीर्घ श्वास घेतला. आर्किटेक्ट म्हणून काम करताना तासनतास स्क्रीनकडे बघून डोळे थकले होते, पण मृणालचा आवाज ऐकल्या after त्याला अचानक एक प्रकारची एनर्जी मिळाली. तो ३०…

Full story…