माझं नाव समीर आहे. पंचवीसाच्या पुढे जाऊनही जीवनात काहीतरी नवं, काहीतरी रोमांचक हवं असतं, ही भावना मला नेहमीच पळवत असे. माझी बायको, तान्या, ती माझ्यापेक्षा थोडी शांत, पण तिच्याही डोळ्यात कधीकधी साहसाची एक चमक दिसायची. आमची तीस वर्षांची मैत्रीण माया, ती मात्र नेहमीच उत्साहाचा, धैर्याचा पुतळा. तिनेच या वर्षीच्या सुट्टीचा प्लॅन केला होता – अलिबागजवळच्या नागाव येथील एक खासगी विला. “फक्त आपण तिघेजण. कोणीही नाही. काहीही करू या,” ती म्हणाली होती तेव्हा, तिच्या आवाजात एक विचित्र आकर्षण होतं.
विला समुद्रकिनाऱ्यापासून थोड्या अंतरावर होता, शांत आणि निसर्गरम्य. पहिला दिवस सकाळच्या चहा आणि समुद्रकिनाऱ्यावरच्या फिरण्यात गेला. मी लिनेनचा शर्ट आणि शॉर्ट्स घातले होते, तर तान्याने एक हलक्या फुलांचा, वाहणारा उन्हाळी ड्रेस नेसला होता. मायाने एक कॅज्युअल, पण तिच्या आकृतीला चिकटणारा जंपसूट घातला होता. संध्याकाळच्या वेळी आम्ही विलाच्या ओपन-प्लॅन लिव्हिंग एरियात होतो. मोठ्या खिडक्यांतून संध्याकाळचे नारिंगी रंग येत होते. वातावरण हलकंफुलकं, मोकळं होतं. तान्या आणि माया सोफ्यावर एकमेकांच्या जवळ बसल्या होत्या, कोकटेलचे ग्लास हातात घेऊन काहीतरी गप्पा मारत होत्या. मी खुर्चीवर बसून त्यांच्याकडे पाहात होतो. त्यांच्यातील ही जवळीक नेहमीच मला आवडायची, पण आज ती वेगळी वाटत होती. एक प्रकारची उत्सुकता हवेत तरंगत होती.
तान्याचे लांब केस तिच्या खांद्यावर पसरले होते. तिने ड्रेसचा हलका हलका स्पर्श केला, तो वाऱ्याने हलत होता आणि तिच्या पायांची ओळख देत होता. तिचे डोळे, जे नेहमीच गंभीर वाटायचे, ते आज मायाकडे पाहताना हसरत होते. मायाची अंगक्रिया नेहमीच मोकळी असे. ती सोफ्यावर आडवी होऊन बसली होती, तिचा एक पाय तान्याच्या मांडीवर टेकलेला होता. तिचा जंपसूट तिच्या शरीरावर बेतलेला होता, प्रत्येक वळण स्पष्ट दाखवत होता. तिच्या हसण्यात एक मस्ती होती, एक अशी ओजस्विता की ती खोलीत भरून राहिली होती.
मी लक्षात घेतलं, तान्या मायाच्या बोलण्याकडे अधिक लक्ष देत होती. तिचा हात कधीकधी मायाच्या हाताला स्पर्श करायचा. मायाही तान्याकडे पाहताना डोळ्यात एक विशिष्ट चमक होती. हे फक्त मैत्रीपेक्षा जास्त होतं का? माझ्या मनात प्रश्न उठला. त्यांच्यातील हे आकर्षण इतके स्पष्ट होतं की ते हवेत स्पर्श करता येण्यासारखं वाटत होतं. मी माझा ग्लास जमिनीवर ठेवला आणि त्यांच्याकडे चालत गेलो. दोघींचे डोळे माझ्यावर आदळले. त्या माझी वाट पाहत होत्या का? ही शांतता, हे ताणतणाव, हे सर्व काही एका नव्या सुरुवातीची प्रस्तावना वाटत होती.
“इथे किती शांतता आहे,” तान्या म्हणाली, तिचा आवाज एका फुसफुसारीत आला.
“शांतता नाही, तर काहीतरी वेगळं आहे,” माया म्हणाली, तिचे डोळे माझ्याकडे होते. “समीर, तुला वाटत नाही का?”
मी सोफ्याच्या मागे उभा राहिलो होतो. “वाटतंय. पण काय वाटतंय ते सांगायला अजून शब्द सापडत नाहीत.”
तान्याने मायाच्या दिशेने पाहिलं. “आपण तिघेजण इथे आहोत. कुणाच्याही मनात काही अडचण नसेल तर…”
“माझ्यामध्ये नक्कीच नाही,” माया म्हणाली, तिचा हात तान्याच्या हातावर गेला. “पण सर्व काही परस्पर संमतीनेच हवं. बाउंडरीज क्लियर.”
मी खोलीतल्या शांततेचा आणि त्यांच्या शब्दांचा अर्थ समजून घेत होतो. हे फक्त एका रोमँटिक संध्याकाळाबद्दल नव्हते. हे काहीतरी मोठं होतं. मी त्यांच्यापासून दूर गेलो नाही. त्या दोघी सोफ्याच्या टोकाला बसल्या होत्या, आता त्यांचे पाय एकमेकांवर अधिक गुंफलेले होते. ही एक प्रतिमा होती – दोन सुंदर स्त्रिया, एकमेकांकडे आकर्षित होताना, आणि मी, जो दोघांचाही भाग होण्याची वाट पाहत होतो.
मी मधूनच वाकलो आणि त्यांच्या दरम्यानच्या जागेत माझे डोके आणले. मी प्रथम तान्याच्या ओठांवर एक हलका चुंबन घेतलं, आणि मग मायाच्या. ते चुंबन प्रश्न नव्हते; ते होते उत्तरे. त्यानंतरची क्षणिक शांतता मोडली तेव्हा मायाने तान्याचा चेहरा हळूवारपणे तिच्या हातांनी स्पर्श केला. तिची बोटं तान्याच्या गालावरून सरकली, तिच्या ओठांवर थांबली. तान्याचे डोळे बंद झाले होते, तिच्या श्वासोच्छ्वासाची गती वाढली होती.
मी माझे हळूवारपणे पुढे केले. माझ्या हाताने प्रथम तान्याच्या ड्रेसच्या मागच्या zip चा हाता सापडला आणि मग मायाच्या जंपसूटच्या मागील बटणांकडे वळलो. प्रत्येक बटण उघडल्यावर एक नवीन प्रदेश उघडत गेला. त्यांचे ब्लाउज मी हळूहळू उतरवले. हवा त्यांच्या उघड्या खांद्यांना स्पर्श करत होती. मी माझे एक हात तान्याच्या स्तनावर ठेवले आणि दुसरा हात मायाच्या. ते गरम आणि भरलेले होते. माझ्या स्पर्शाने त्यांच्या शरीरात एक सिहरन धावली. तान्याने एक आह भरली, तर मायाचे डोळे उघडे राहिले, माझ्याकडे पाहात ती मदहोश झाली होती.
त्यानंतर घडलेल्या गोष्टी एका स्वप्नासारख्या वेगाने घडल्या. त्या दोघी उठल्या. मायाने माझ्या बेल्टचा बकल सोडला, तर तान्याने माझ्या पॅंटची zip खाली केली. कपडे जमिनीवर सरकले. मी तान्याला माझ्या मांडीवर घेतलं, तिचं हलकं शरीर माझ्यावर बसलं. माया माझ्या मागे उभी राहिली. तिने माझ्या खांद्यावर चुंबन घेतलं, तिचे ओठ गरम होते. तिचा एक हात माझ्या छातीवरून फिरला तर दुसरा हात तान्याच्या गळ्यात गेला, तिला जवळ ओढत.
मी माझे हात तान्याच्या मागे घालले. ती माझ्यावर बसली होती, तिची योनी माझ्या लिंगाच्या टोकाला स्पर्श करत होती. हळूहळू, मी तिच्यात प्रवेश केला. ती आत सरसरून आली. तिच्या डोळ्यातून अश्रू ढाळले, पण ते दुःखाचे नव्हते तर परिपूर्णतेचे होते. माझ्या मागे उभ्या असलेल्या मायाने माझ्या पाठीवरून हात फिरवले, तिची नखे हलक्या चुरसरीत माझ्या त्वचेत खोल गेल्या. ती पुढे झुकली आणि तान्याच्या ओठांची चहा प्यायली, आणि मग माझ्याकडे वळून तिने माझे ओठही त्याच प्रेमाने चोखले.
मग मी एकेकीकडे वळलो. प्रथम तान्याला खाली झोपवले आणि मायाच्या वरती गेलो. नंतर मी मायाला गालिच्यावर पाडले आणि तान्या तिच्या वरती आली. ही स्थिती बदलत राहिली, प्रत्येक क्षण नवीन होता. शेवटी, मी गालिच्यावर पडलो. तान्या माझ्या वरती आली, तिची योनी माझ्या लिंगाशी जुळली आणि ती स्वतःवर घेत माझ्यात उतरली. माया माझ्या डोक्याजवळ बसली, तिचे मांडीचे आणि योनीचे दर्शन मला होत होतं. ती हळूहळू माझ्या तोंडाकडे वाकली. मी माझी जीभ बाहेर काढली आणि तिने तिची योनी माझ्या तोंडावर ठेवली. तान्या वरती होती, मी तिच्यात शिरलो होतो, आणि मायाची योनी माझ्या चेहऱ्यावर होती. त्या दोघी एकमेकांकडे पाहात होत्या, त्यांच्या डोळ्यात प्रेम आणि वासना होती. एकाच वेळी त्या दोघी माझ्याशी संभोग करत होत्या.
माझे हात मोकळे होते. मी एक हात वर करून तान्याच्या नितंबावर ठेवला, तर दुसरा हात खाली करून मायाच्या गरम, ओलसर योनीत घातला. माझी बोटं तिच्यात गेली. त्या एकाच वेळी आनंदाची किंकाळी फोडल्या. त्यांच्या शरीरातून होणारे आकुंचन, त्यांचे कर्राहटीचे आवाज, त्यांच्या श्वासांचा ताप – हे सर्व माझ्या सीमा ओलांडत होतं. मी माझ्या आतल्या सर्व ताणाला, सर्व वासनेला मुक्त केलं. मी त्यांच्या दरम्यान, त्यांच्या देहाच्या गुंतागुंतीत, स्वतःला पूर्णपणे सोडलं. एक उष्ण, चिकट शांतता खोलीत पसरली.
शेवटच्या क्षणानंतरची शांतता गडद आणि समृद्ध होती. आम्ही तिघेजण गालिच्यावर पडलो होतो, आमचे शरीर एकमेकांना स्पर्श करत होते. तान्याचे डोके माझ्या छातीवर होते, तर मायाचे हात माझ्या पोटावर विश्रांती घेत होते. कोणीही बोलत नव्हते. शब्द या क्षणाला अपुरे होते.
मायाने शेवटी तोंड उघडलं. “हे… हे सर्व काही जे मी कल्पनाही केलं नव्हतं त्यापेक्षा जास्त होतं.”
तान्याने डोळे उघडले आणि मायाकडे पाहिलं. तिच्या डोळ्यात अश्रू होते. “मला भीती वाटत होती. पण आता… आता फक्त कृतज्ञता वाटते.”
मी माझा हात वर करून त्यांच्या केसांमध्ये फिरवला. “आपण तिघेजण. आज रात्री कोणीही एकटं पडणार नाही. आणि उद्यापासून… उद्यापासून काय होईल ते आपणच ठरवू.”
त्यांनी हलकेसे डोके हलवले. ही संमती होती, एक नवीन करार. आमच्यातील नातं आता कायमचे बदलले होते. पण ते बदल भयाचे नव्हते, तर एका नवीन, गहन आणि परस्परांच्या मान्यतेवर आधारित जवळीकीचे होते. संध्याकाळचे अंधार खोलीत दाटले होते, पण आमच्या आजूबाजूला एक उजेड होता – तो होता परस्परांच्या आदराचा आणि साझा केलेल्या वासनेचा. ही फक्त एक रात्र नव्हती; ही एक सुरुवात होती.