Latest posts

अहिल्यानगरच्या एका शांत भागात स्नेहल जाधव आणि तिचा पती मकरंद जाधव राहत होते. मकरंदचा ट्रान्सपोर्ट व्यवसाय चांगला चालत होता, पण त्यासाठी तो दिवसभर बाहेर असे. स्नेहल घरात एकटीच राहायची. त्यांच्या संसारात ,मोठे भांडण नव्हते, पण संवाद कमी झाला होता. स्नेहलला स्वतःच्या भावना मकरंदपर्यंत पोहोचवता येत नव्हत्या.याच काळात मकरंदचा परिचित यशवंत काळे त्यांच्या घरी वारंवार येऊ…

Read more

मी मुंबईच्या एका शांत बागेत उभी होते, माझे हात थरथरत होते. हवेत ओलसर गारठा होता, पण माझ्या कपाळावर घामाचे बिंदू उठत होते. त्याचा संदेश स्पष्ट होता: “तुला भेटायचं आहे. फक्त तू. जुन्या गोष्टींवर चर्चा करायची आहे.” मला कळत होतं की हे माझ्या एक्सच्या जुन्या फोटोंबद्दल असेल, पण मी कधीच कल्पना केली नव्हती की ते फोटो…

Read more

(कथाकार: ऋजुल सावंत) मी ऋजुल सावंत. वय 38. धुळ्यात देवपूरमध्ये राहतो. फर्निचरचा छोटासा शोरूम चालवतो. माझी बायको मृण्मयी. ती माझ्यापेक्षा तीन वर्षांनी लहान, 35 वर्षांची. आमचा संसार बरा चालला होता. स्थिर, सुरक्षित. मग ती आली. कैरवी सप्रे. वय 27. आमच्या सोसायटीत, आमच्या शेजारच्या फ्लॅटमध्ये नुकतीच राहायला आलेली. तिच्यामुळे माझ्या संसारात एक भेग पडली. आणि मीच…

Read more

मी मीरा सावंत. माझी कहाणी सांगायची आहे, एक अशी कहाणी जी मी कधी कोणाला सांगितली नाही. मी सतरा वर्षांची होते, मालवण या छोट्याशा गावातील एका खाजगी शाळेची बारावीची विद्यार्थिनी. आमचं कुटुंब गरीब होतं. बाबा एका छोट्याशा दुकानात काम करत, आई घरात. माझं शिक्षण हेच त्यांचं सर्वात मोठं स्वप्न होतं. माझ्या शाळेचे शिक्षक, राघव कामत सर,…

Read more

मी बारावीत होतो, पुण्यातल्या एका शाळेला सलग्न असणाऱ्या ज्युनिअर कॉलेज मध्ये मी शिकत होतो. माझ्या वर्गात एक मुलगी होती, अदिती शिंदे. ती सावली होती. म्हणजे, तिचा रंग काळवंडला होता. ती खूप मिसळखोर होती. सगळ्या पोरांशी बोलायची, हसायची. ह्या सावळेपणामुळे आणि सगळ्यांशी ओपन असल्यामुळे, वर्गातल्या कोणालाच ती आवडत नवती. मला पण नाही. मला तर वाटायचं, ‘ह्या…

Read more