बारावीत झवलं वर्गातल्या पोराला

मी बारावीत होतो, पुण्यातल्या एका शाळेला सलग्न असणाऱ्या ज्युनिअर कॉलेज मध्ये मी शिकत होतो.

माझ्या वर्गात एक मुलगी होती, अदिती शिंदे. ती सावली होती. म्हणजे, तिचा रंग काळवंडला होता. ती खूप मिसळखोर होती. सगळ्या पोरांशी बोलायची, हसायची.

ह्या सावळेपणामुळे आणि सगळ्यांशी ओपन असल्यामुळे, वर्गातल्या कोणालाच ती आवडत नवती. मला पण नाही. मला तर वाटायचं, ‘ह्या सावलीकडे कशाला तोंड मारायच?’ म्हणून मी कधीच तिच्याशी जास्त बोलत नव्हतो.

ती मला भेटली की, हॅन्डशेक करताना तिच्या दोन्ही हातांनी माझा हात पकडायची. वेगवेगळ्या गोष्टी विचारायची. काहीतरी बोलून मला खुश करायचा प्रयत्न करायची. जसं काय मी तिचा नवरा आहे.

मला तर ती अजिबात आवडत नव्हती. त्यामुळे मी नेहमी तिच्या सोबत, अटीट्युड मध्ये रहायचो.

एकदा आमची शाळेची ट्रिप होती. आम्ही सगळे पोर-पोरी एकाच बसमध्ये होतो. माझी इच्छा होती की ऋतुजा माझ्या शेजारी बसेल. कारण ऋतुजा माझी क्रश होती. थोडी जाड पण गोरी. तिचा चेहरा खूप देखणा होता. आणि तिचं वागणं सुद्धा चांगलं होतं. मी तर ऋतुजासोबत लग्न करण्याचे स्वप्नही बघायचो.

पण ऋतुजाला एक बॉयफ्रेंड होता दुसऱ्या कोणत्या तरी कॉलेज चा, आणि ऋतुजा माझ्यापेक्षा माझ्या एका मित्राशी जास्त बोलायची. मला जास्त भाव देत नव्हती. तरीही त्या दिवशी मला तिच्या शेजारी बसायची खूप इच्छा होती. काय मस्त ट्रिप झाली असती!

पण माझे चुतीया मित्र दंगा करायचा, गांड मस्ती करायची, असं म्हणत शेवटी आम्ही पोरं एकत्र बसलो.

ऋतुजा माझ्या मित्रासोबत पाठीमागच्या सीटवर बोलत बसली होती. मला खूप जळ्ण वाटत होती.

नंतर म्युझिक सुरू झालं. काही पोरं-पोरी बसच्या मधल्या जागेत एकत्र येऊन नाचायला लागले. ऋतुजा माझ्या मित्रासोबत मागे बोलतच बसली होती.

मला डान्स कराची इच्छा न्हवती, पण पोरं नाचायला आग्रह करत होते. पोरांनी मला माझ्या सीटवरून ओढून काढलं आणि मला सेंटर मध्ये नाचायला लावलं.

रस्त्यावर खूप वाळणे होती आणि बसचा ड्रायव्हर चुतीया होता. तो कधीही ब्रेक मारायचा. त्यामुळे बसला हाबके यायचे आणि पोरं-पोरी एकमेकांवर धडकायची.

मला पोरी धडकत होत्या. काही पोरींचे छोटे बॉल, काहींचे मोठे बॉल, काहींचे बोचे… माझ्या शरीराला घासत होते. मी म्हटलं, ‘छान, ट्रिपला आलोय, एन्जॉय तर करू.’

मला त्या वेळी वाटलं, बरं झालं ऋतुजाबरोबर मागे बसलो नाही.

माझ्या वर्गातल्या पोरी खरंतर काही सुंदर नव्हत्या, फक्त ऋतुजा सोडली तर. पण कंड आल्यावर कसला चेहरा आणि कसली सुंदरता!

सुरुवातीला एखादी पोरगी धडकली की मी मागे सरकायचो. ‘सॉरी’ म्हणायचो. पण नंतर मला वाटलं, या पोरींना काही फरक पडत नाहीये. किंवा काहींना तर काहीच वाटत नाहीये. आता मी बिनधास्त झालो. चान्स मिळाला की सोडत नव्हतो.

खूप मजा येत होती. काही पोरींच्या बोच्यांना माझा लवडा घासत होता. तरीही त्या पुढे सरकत नव्हत्या. त्यापैकीच एक पोरगी होती, तीच काळी अदिती.

अदिती सावली होती, पण ती एक नंबरची झवाडी पोरगी होती. तिचे बॉल मस्त मोठे आणि टणक आकाराचे होते. तिची उंची माझ्या कानापर्यंत होती आणि तिचा बोचा इतका मोठा आणि मस्त होता!

अचानक बसमध्ये ती माझ्या समोर उभी राहिली आणि थोडी मागे सरकली. तिचा संपूर्ण बोचा माझ्या मांड्यांवर धडकला.

नाचत असताना माझा लवडा नेहमी तिच्या बोच्यावर आदळत होता. मी धाडस करून थोडा वेळ तसंच तिला चिटकून उभा राहत होतो. ती स्वतः येऊन मला चिटकल्यावर मी मागे सरकत नव्हतो.

नंतर नंतर तर मी ऊदया मरून मारून माझा लवडा तिच्या गांडीला घासत होतो.

ती सुद्धा स्वतः येऊन मला चिटकत होती, चान्स मारत होती. कसही चिटकायची!

गाण्यांच्या आवाजामुळे काही ऐकू येत नव्हतं. ती कानात काही सांगायला येई. तेव्हा तिचं संपूर्ण शरीर माझ्या अंगावर पडत असे. तिचे बॉल माझ्या अंगाला चिटकत असे.

माझं तोंड तिच्या डोक्याला टेकलं की मला तिच्या केसांमधून शॅम्पूचा वास येत होता.

नंतर नंतर ती तिचं शरीर माझ्या शरीरावर सोडायला लागली.

या वेळी मला तिची खरी जाणीव झाली. किती मस्त ‘आयटम’ आहे अदिती! मोठा बोचा, मोठे बॉल, लांब केस… सावली असली तरी काय झालं? ती नागडी होऊन मला चिटकली तर मी स्वतःला सावरू शकणार नाही.

ह्याच दरम्याने एक प्रसंग असा आला की ती त्या बसमध्ये माझ्या चार फूट पुढे, माझ्याकडे पाठ करून उभी होती. मी तिला मागून पाहत होतो. तिचा तो मोठा बोचा खूप आकर्षक दिसत होता. जणु काही तिचा बोचा माझ्या लवड्याला जवळ बोलवत आहे.

असं वाटत होतं तिला पाठीमागून मिठी मारावी, जसं काय ती ती माझीच आहे. पण मी स्वतःला सावरलं.

तिची उंची एवढी होती की मी जर दोन पाऊले पुढे गेलो तर माझा लवडा बरोबर तिच्या बोच्यावर तेकवू शकतो.

मी विचार केला, इतकी चितका चिटकी चालू आहे, तर आता जाऊन पडतो तिच्या अंगावर.

मी पुढे सरकलो आणि जाऊन माझ्या मांड्या आणि माझा लवडा तिच्या बोच्याला टेकवला.

जसा मी टेकलो, तसा तिने वळून माझ्या चेहऱ्याकडे बघितलं. तिच्या डोळ्यात राग होता. ती जाऊन तिच्या सीटवर बसली. मला काही कळलं नाही.

मी जाऊन तिला विचारलं.

“काय झालं, अदिती? अचानक येऊन का बसलीस? तू ठीक आहेस ना?”
“प्रवीण, मला एकटं बसायचं आहे.”
“अरे, काय झालं? चल, तुझ्या आवडीचं गाणं लावुया.” मी विचारलं.
“अरे, प्लीज…. नको.” ती म्हणाली.

मला वाटलं, मी चूक केली. पण मग मी विचार केला, ती स्वतःच मला चिटकत होती. मग अचानक इतका राग का?

मी तिच्याकडे पाहिलं. ती खिडकीतून बाहेर बघत होती, पण तिच्या गालावर एक लालसरपणा होता. तिचे डोळे ओलसर दिसत होते.

माझा मूड ऑफ झाला होता. अदिती मुळे, मी तिथून बाजूला झालो आणि मागे जाऊन बसायचं ठरवलं. बघितलं, तर श्वेता एकटीच बसली होती. मी तिच्या शेजारी जाऊन बसलो.

“श्वेता ये सीट फ्री है ना?”
ती हसली. “हा, हा, ऑल युअर्स… बैठ ना.”
“तू अकेली क्यू बैठी है?” मी तिला विचारलं.
“कुछ नाही यार गाणे सुन रही थी.” ती म्हणाली.

श्वेता खूप श्रीमंत घरची होती. तिचा नुकताच ब्रेकअप झाला होता आणि तिच्या घरच्यांना तिच्या ex बद्दल माहीती होतं.

बस चालली होती, आणि आम्ही दोघे शेजारी शेजारी बसलो होतो. ती मला चिडवत होती. मी पण परत तिला चिडवत होतो. हळूहळू, flirt करणं सुरू झालं. बोलत असताना तीन मला तिच्या मनाली ट्रिप बद्दल सांगितलं. मी तिला लगेच तिचे मनाली ट्रिपचे फोटो दाखवायला सांगितले.

फोटो दाखवत असताना तिचा हात माझ्या मांडीवर आला, आणि ती माझ्या जवळ आली. माझ्या मांडीवरती फोन पकडून ती मला फोटोज दाखवत होती.

तिच्या मनात काही वेगळा विचार न्हवता मित्र म्हणून ती सहज जवळ आली होती. जेणेकरून आम्ही दोघे एकत्र फोटो बघू.

तिचा हात माझ्या मांडीवर येताच माझा कंड जागा झाला.

फोटो बघत असताना, तिने ज्या हातात मधे फोन धरला होता, मी तिचा तो हाथ पकडला.

“वाव कितने मस्त फोटोज् आये है, तू इन्स्टा पे पोस्ट कर ना”.

बघत बघत मी माझा दुसरा हात तिच्या खांद्यावर टाकला.

मला वाटलं सहज तिच्या खांद्यावर ठेवलेला माझा हाथ आणखी थोडा खाली घ्यावा जेणेकरून माझ्या हाताला तिच्या बॉलचा स्पर्श होईल. पण ते जमलं नाही.

फोटो बघून झाल्यावर मी तिच्या खांद्यावर टाकलेला माझा हाथ तसाच ठेवला. थोड्या वेळाने तिनेच तो हाथ खाली खेचला आणि माझा तो खांद्यावरचा हाथ पकडून आमच्यातल्या गप्पा चालू ठेवल्या.

श्वेता साठी मित्राच्या मांडीवर हाथ ठेवणं किंवा मित्राचा हाथ आपल्या खांद्यावर असणं, हे सगळं नॉर्मल होतं. ती कधी कधी तिच्या जवळच्या मित्रांना हग सुध्या करायची.

आता बोलता बोलता तिच्या खांद्यावर टाकलेला माझा हाथ तिच्या आंब्यावर घासत होता. ती मला एकदम चिटकून बसली होती. ती माझ्याशी बोलताना माझ्या तोंड जवळ तीच तोंड आणत होती. आणि मधी आधी माझ्या मांडी वर हाथ ठेवायची. आगदी माझ्या लवड्या जवळ. कदाचित एवढं सगळं तिच्या साठी नॉर्मल नसावं.

कसं तरी, खूप नव्हे पण, टच चालू होता. मैत्रीच्या नावाखाली, टेंशन बिल्ड होत होतं. ती लाईन देत होती, मी देत होतो. कळत नकळत, एकमेकांमध्ये घुसलो होतो.

नंतर आम्ही पोहोचलो आमच्या ट्रिपच्या डेस्टिनेशन वर. फिरलो, शेती बघितली, झिप लाईन केली, जेवलो. मग रेन डान्स झालं जो फक्त मुलांसाठी अरेंज केला होता.

एक पॉईंट असा आला, की अदिती माझ्याकडे आली आणि म्हणाली, “चल, सेल्फी घेऊ.”
आम्ही आमचे काही फोटो काढले. एका फोटो मधे अदिती ने मला साईड हग केली होती.

“तुला गर्लफ्रेंड नाही का? इतका हॅण्डसम आहेस,” ती म्हणाली.

“तुझ्या सारख्या सुंदर मुलीची वाट पाहतोय?” मी तिला म्हणालो,

मी खरच खूप हॅण्डसम आहे. माझ्या ओळखीचा प्रत्येक माणूस मला म्हणतो, की प्रवीण तू खूप गोरा, हॅण्डसम आणि फिट आहेस.

तुझ्या सारख्या सुंदर मुलीची वाट पाहतोय. असं अदितीला म्हणालो तर खरं. पण तसं सुंदर वगैरे काही नव्हतं. खरं तर आता मला फक्त त्या कळ्या अदिती ची घ्यायची होती. तिला भोंगळी करून झवायच होतं.

पण आता मला समजलं की आता अदिती माझ्या बद्दल खराब विचार करत नाही. आता परत जाताना बस मध्ये चांगला चान्स मिळेल असं वाटत होतं.

नंतर मी, श्वेता आणि अदिती अशी तिघे त्या ट्रिपच्या ठिकाणी एकत्र फिरत होतो. त्यावेळी ट्रिप मध्ये त्या मादरचोद ऋतुजाचा विचार डोक्यात आला नाही. ती त्याच मित्रांसोबत होती. एक-दोनदा बोलणं झालं, पण मी तिला काही भाव दिला नाही. कारण माझ्या डोळ्यांसमोर फक्त अदितीचा अवजड बोचा दिसत होता.

मी विचार केला, आता परत जाताना. अदिती आणि श्वेता, दोघींना जवळ घेऊन बसूया , त्यांना माझ्या जवळ बसवतो. मी दोघींना म्हणालो “आपण मागच्या सीट वर बसून मुव्ही बघूया.”

पण मागची सीट आमच्या वर्गातील कॉपल्स ने occupy केली होती, आणि तिथे kissing आणि make-out चाललं होतं. आता काय करायचं? कारण पुढे सगळ्या दोन-दोन सीट होत्या. त्यामुळे तिघं एकत्र कसे बसणार.

आता मी पहिला अदितीला विचारलं, “माझ्या सोबत बस, आपण movie बघूया.”

पण, तिच्या मनात काय आलं कळलं नाही, म्हणाली की तिला तिच्या मैत्रिणी सोबत बसायचं आहे.

“ठीक आहे,” मी म्हणालो. “मी आणि श्वेता बसतो.” काय, त्यात एवढं? तसाही श्वेताला माझ्यासारख्या handsome सोबत बसायची संधी पुन्हा आयुष्यात मिळणार नव्हती.

मी श्वेताला आत, खिडकीकडेला ढकललं आणि तिच्या शेजारी बसलो. दोघांनी एक-एक earphone लावला आणि movie सुरू केली.

“अच्छा हुआ अदिती नाही आई नाही तो उसको कोंसा earphone देते?” श्वेता म्हणाली.

“चल सिर्फ तू और मे देखत हे मुव्ही” अस म्हणून तिने दोन्ही हातानी माझ्या डाव्या हाताचा biceps आपल्या मिठीत पकडला, आणि माझ्या खांद्यावर डोकं टेकवून बसली.

माझ्या पोटात थोड्या गुदगुल्या झाल्या पण सकाळ सारखी मजा येत नवती.

खरं तर movie एक बहाणा होता. मला तर तिच्या अंगाला रेटायचं होतं. पण आता सगळं normal होतं, पूर्वीसारखी रेटा रेटी नव्हतं. आणि movie मध्ये पण काय खास वाटतं नवती. विचार केला, porn video लावायचा, श्वेताचा हा कंड उठेल? पण ते जास्तच झालं असतं.

अखेर movie band करायचं ठरवलं. आणि बोलत बसलो. तेवढ्यात अदिती आली शेजारी.

“सरखं आत,” ती म्हणाली.
“जागा नाही,” मी म्हणालो.

मी तर तिला माझ्या लवड्यावर बसवायला तयार होतो. पण डिरेक्टली कशी जागा देऊ. श्वेताला वाटायचं, की याला काय आहे का नाही, दोन पोरींच्या मध्ये बसून चाललंय.

“अरे, सारखंच तर खरं,” अदिती म्हणाली.
मग मी थोडा आत सरकलो. त्या वेळी श्वेता थोडी तिरकी बसली होती. मी आत सरकल्यावर, माझे खांदे तिच्या boobs वर घासत होते. तेवढ्यात अदिती तिची मोठी गांड घेऊन माझ्या पलीकडच्या बाजूला बसली.

काय पुण्या केला होता मागच्या जन्मी? दोन पोरींच्या मध्ये बसून, प्रवास करतोय. एक तर अंधार, त्यात दोन पोरींच्या मध्ये मी. ते पण दोन सीटच्या जागेवर, आम्ही तिघं.

न हलता, दोघींच्या अवयवांना स्पर्श होत होता.

“काय झालं, picture band केला का?” अदिती म्हणाली.

“हो, तुझ्या सारखा boring होता,” मी म्हणालो.

काही वेळानी त्या दोघी मला चिडवायला लागल्या. त्यांच्या श्वासांची, मायांची जाणीव माझ्या अंगावर येऊ लागली. मी खिडकी बंद करुया म्हणलं. कारण गार वर येत होता.

खिडकी बंद होईना, मी श्वेताला पुढे सरकायला सांगितलं. श्वेता पुढे सरकली, मी खिडकी बंद केली. ती मागे येऊन बसणार, तेवढ्यात मी माझा हात तिच्या खांद्यावर टाकला.

“तुला जागा आहे ना, अदिती?” मी विचारलं.

“हो, आहे, मी comfortable आहे,” ती म्हणाली.

“श्वेता, आणखी थोडी तिकडे सरक,” मी म्हणालो. “आणि अदिती, तू पण आत सरक.”

बोलता-बोलता, माझा दुसरा हात अदितीच्या खांद्यावर ठेवायचा होता. मी ठेवलाही. आणि दोघींना जवळ घेतलं.

दोघींचे आंबे मला चिटकत होते. अदितीच थोडे मोठे होते श्वेता पेक्षा. आमच्या वर कोणी चादर टाकली असती तर आणखी कोझी फील झालं असतं.

मी तिच्या हाताला हलकं हलकं स्पर्श केला. ती चमकली, पण मागे सरकली नाही.
“मला माफ कर, अदिती. मला वाटलं… तुला त्रास दिला असेल तर…”
ती माझ्याकडे पाहिली. तिच्या डोळ्यात राग नव्हता, बरं, काहीतरी वेगळं होतं. एक प्रकारची भावना होती.
“तू मला समजत नाहीस, प्रवीण,” ती म्हणाली, तिचा आवाज कंपायमान होता.
“मग सांग ना, मला समजेल.”
ती काही सेकंद शांत राहिली. मग म्हणाली, “सगळे पोरं माझ्याशी बोलतात, पण कुणालाही माझ्याकडे भाव नसतो. मी सावली आहे म्हणून. पण तू… तू आज माझ्याशी असं वागलास… जसं काय मी कुणीतरी आहे. जसं काय मला हवं आहे तुला.”

मी अवाक् झालो. मला काही बोलता येत नव्हतं.
“पण मग तू रागावलीस का?” मी विचारलं.
“कारण मला भीती वाटली,” ती म्हणाली, आता तिचे डोळे पूर्ण ओले झाले होते. “मला भीती वाटली की तू फक्त मजा मारत होतास. की तुला माझ्यात काही रस नाही. की हे सगळं चुकीचं आहे.”

मी तिचा हात माझ्या हातात घेतला. ती थोडीशी हलली, पण हात काढला नाही.
“अदिती, मी कधीच तुला फक्त मजा मारण्यासाठी चिटकलो नाही. खरं सांगतो, आजच्या ट्रिपमध्येच मला तुझी खरी जाणीव झाली. तू किती सुंदर आहेस. तुझे डोळे, तुझे केस, तुझं स्माईल… आणि हो, तुझे बॉल आणि तुझा बोचा पण.”

ती माझ्याकडे पाहिली, तिच्या डोळ्यात आश्चर्य होतं.
“खरंच?”
“होय, खरंच. मला तू आवडतेस, अदिती. फक्त आजच नाही, तर बराच काळ झाला. मी फक्त माझ्या मनातलं बोलायची हिम्मत करू शकलो नाही.”

तिच्या चेहऱ्यावर एक हलकासा स्माईल आला. ती जवळ सरकली, आणि तिचं डोकं माझ्या खांद्यावर ठेवलं.
“मला पण तू आवडतोस, प्रवीण,” ती फुसफुसली. “बराच काळ झाला.”

आम्ही असंच बसलो होतो, तिचं डोकं माझ्या खांद्यावर, माझा हात तिच्या कंबरेभोवती. बसच्या खिडकीतून येणारी हवा आमच्यावरून जात होती. मला जगातलं सगळं विसरून गेलं होतं. फक्त ती आणि मी.

नंतरच्या काही दिवसांत आमचं नातं खूप जवळ आलं. आम्ही एकमेकांशी जास्त वेळ घालवू लागलो. शाळेनंतर एकत्र फिरायला जायचो, कॉफी प्यायचो. आमच्यातील बोलणं, हसणं वाढत होतं.

एक दिवस, आम्ही शाळेनंतर एका पार्कमध्ये गेलो होतो. सूर्य मावळत होता, आकाश नारिंगी रंगाचं होतं. आम्ही एका बेंचवर बसलो होतो.

“प्रवीण,” अदिती म्हणाली, तिचा आवाज गंभीर होता.
“काय?”
“मला एक गोष्ट सांगायची आहे.”
“बोल ना.”
“मी… मला तुझ्याबरोबर सेक्स करायचं आहे.”

मी अवाक् झालो. मला काही बोलता येत नव्हतं.
“मला माहिती आहे की हे ऐकून तुला आश्चर्य वाटेल,” ती म्हणाली, तिचा आवाज थोडा अस्वस्थ होता. “पण मी खरंच तसं वाटतं. मला तू हवा आहेस. संपूर्णपणे.”

मी तिच्या हाताला माझ्या हातात घेतलं.
“अदिती, मला पण तू हवी आहेस. पण आपण हळूहळू जाऊया. आपल्यात काही घाई नाही.”
ती माझ्याकडे पाहिली, तिच्या डोळ्यात कृतज्ञता होती.
“थॅन्क्स, प्रवीण. मला वाटलं होतं की तू मला ‘ईजी’ समजशील.”
“कधीच नाही. तू माझ्यासाठी खास आहेस, बेबी. आणि मला पहिला एक्झपिरन्स खासच asla पाहिजे.”

ती जवळ सरकली आणि तिचा चेहरा माझ्या चेहऱ्याजवळ आणला. तिचे ओठ माझ्या ओठांवर आदळले. तो कोमल होता, पण त्यात एक तीव्र इच्छा होती. आम्ही काही क्षण तसंच किस करत राहिलो.

मी तिला थोडं जवळ ओढलं आणि तिचे बॉल दाबायला सुरू केले. मधी मधी तिचा गाल चावत, किस करत तिच्या आंब्याची पूर्ण मजा घेत होतो.

थोड्या वेळानी ती माझ्यापासून दूर सरकली.

“मला आता जायला हवं,” ती म्हणाली, तिचा आवाज थोडा धसका होता.
“ठीक आहे. मी तुला घरी ड्रॉप करतो.”
“नको, मी एकटीच जाईन. मला… मला थोडं एकटं राहायचं आहे.”
“ठीक आहे. पण तू रात्री माझ्याशी फोन वर बोलशील ना?”
“होय, नक्की.”

ती उठली आणि निघून गेली. मी तिला जाताना बघत राहिलो. तिची तिची अवजड गण जून माझ्या समोरून जात होती. माझं हृदय धडधडत होतं. मला वाटलं होतं की आमचं नातं आता एका नवीन टप्प्यावर जात आहे.

पुढच्या काही आठवड्यांत आमचं नातं आणखी खोलवर गेलं. आम्ही एकमेकांबद्दल अधिक शिकू लागलो. आमची भेटणं अधिक गुप्त आणि अंतरंगी झाली.

एक शनिवारचा दिवस होता. आमच्या शाळेला सुट्टी होती. अदितीचे आईवडील घरात नव्हते, ते कुठे गेले होते. तिने मला तिच्या घरी बोलावलं.

मी तिच्या घरी गेलो. ती दार उघडून माझी वाट पाहत होती. ती एका साध्या सलवार सूटमध्ये होती, पण तिच्यात एक वेगळंच आकर्षण होतं.

“आत ये,” ती म्हणाली, तिचा आवाज हलका होता.
मी आत गेलो. तिने दार बंद केलं.
“माझे आईवडील दोन दिवसांसाठी बाहेर गेले आहेत,” ती म्हणाली. “म्हणून मला वाटलं… आपण काही वेळ एकत्र घालवू शकू.”

मी तिच्याकडे पाहिलं. तिचे डोळे माझ्याकडे लागले होते, त्यात एक प्रकारची उत्सुकता आणि इच्छा होती.
“अदिती…” मी म्हणालो, पण तिने माझे ओठ तिच्या बोटांनी बंद केले.
“आज काही बोलू नकोस,” ती म्हणाली. “फक्त… असंच राहा.”

ती माझ्या जवळ आली आणि तिचे ओठ माझ्या ओठांवर ठेवले. हा किस वेगळा होता. तो अधिक आग्रही होता, अधिक इच्छा असलेला. तिची जीभ माझ्या ओठांमध्ये शिरली आणि माझ्याशी खेळू लागली. मी तिला जवळ ओढून घेतलं, माझे हात तिच्या कंबरेभोवती गुंडाळले.

आम्ही तसंच किस करत राहिलो, मग ती माझ्यापासून दूर सरकली.
“चल, माझ्या खोलीत,” ती म्हणाली, आणि माझा हात धरून तिला ओढू लागली.

तिची खोली साधी होती, पण स्वच्छ आणि सुवासिक होती. तिने दार बंद केलं आणि माझ्याकडे वळली.
“प्रवीण,” ती म्हणाली, तिचा आवाज आता पूर्णपणे इच्छेने भरलेला होता. “मला तू हवा आहेस. आत्ताच.”

मी तिच्याकडे पाहिलं. तिचे डोळे माझ्याकडे लागले होते, त्यात एक प्रकारची विनंती होती.

मी तिच्याकडे पाऊल टाकलं आणि तिला पुन्हा किस केलं. हा किस अधिक उत्सुक आणि आग्रही होता. माझे हात तिच्या शरीरावर फिरू लागले, तिच्या पाठीवरून खाली सरकत तिच्या बोच्यावर आले. ती एक हलकासा आवाज काढली, पण ती माझ्यापासून दूर सरकली नाही.

मी तिची सलवारची कमर सोडली आणि ती खाली सरकली. तिची कमीज मी वर उचलली आणि तिला तिच्या डोक्यावरून काढून टाकली. ती आता फक्त तिच्या ब्रा आणि पेटीकोटमध्ये उभी होती.

तिचं शरीर माझ्या अपेक्षेपेक्षाही सुंदर होतं. तिचे बॉल मोठे आणि टणक होते, तिचा बोचा गोल आणि आकर्षक होता. तिची त्वचा गोरी नव्हती, पण तिला एक वेगळंच गोडपण होतं.

“तू सुंदर आहेस,” मी फुसफुसलं.
ती माझ्याकडे पाहिली, तिच्या डोळ्यात आनंद होता.
“तू पण,” ती म्हणाली.

मी तिला पलंगावर झोपवलं आणि तिच्या शेजारी बसलो. माझे हात पुन्हा तिच्या शरीरावर फिरू लागले, तिच्या बॉल्सवर, तिच्या बोच्यावर. ती हलकी हलकी आवाज काढू लागली, तिचे डोळे बंद झाले होते.

मी तिची ब्रा काढून टाकली. तिचे बॉल मुक्त झाले. ते खरोखरच मोठे आणि सुंदर होते. मी ते हातांनी स्पर्श केले, नंतर माझे ओठ त्यांवर ठेवले. ती एक जोराचा आवाज काढली, तिचे हात माझ्या केसांमध्ये शिरले.

मी खाली सरकलो, तिचा पेटीकोट काढून टाकला. ती आता फक्त तिच्या पॅन्टीमध्ये होती. मी तिच्या मांड्या उघड्या केल्या आणि माझे ओठ तिच्या बोच्यावर ठेवले. ती एक आश्चर्यचकित आवाज काढली, पण ती माझ्यापासून दूर सरकली नाही.

मग मी तिची पॅन्टी काढून टाकली. ती आता पूर्णपणे नागडी होती. तिचं शरीर माझ्यासमोर होतं, सर्व सुंदरतेसह. मी तिला पाहिलं, माझं हृदय धडधडत होतं.

“प्रवीण,” ती फुसफुसली. “मला आता तू हवा आहेस.”

मी माझे कपडे काढून टाकले. माझा लवडा आधीच ताठ झाला होता. मी तिच्या शेजारी पलंगावर झोपलो आणि तिला जवळ ओढून घेतलं.

“तू खात्री आहेस का?” मी पुन्हा विचारलं.
“होय,” ती म्हणाली, तिचा आवाज निश्चयपूर्ण होता. “मला तू हवा आहेस.”

मी तिच्या मांड्या उघड्या केल्या आणि माझा लवडा तिच्या योनीच्या दाराशी ठेवला. ती एक हलकासा आवाज काढली, तिचे डोळे माझ्याकडे लागले होते.

मी हळूहळू आत शिरलो. ती ताठ झाली, तिचे डोळे रुंद झाले.
“ठीक आहेस का?” मी विचारलं.
“होय… हलका दुखतोय, पण ठीक आहे.”

मी हळूहळू हलू लागलो. ती हलकी हलकी आवाज काढू लागली, तिचे हात माझ्या पाठीवर आले. मी वेग वाढवला, तिचे आवाज जोरात होऊ लागले.

आमची शरीरं एकमेकांशी टक्कर घेत होती, आमचे आवाज खोलीत परतत होते. मला जगातलं सगळं विसरून गेलं होतं. फक्त ती आणि मी होतो.

मग मला तिच्या आत एक तीव्र स्पंदन जाणवलं. ती जोरात ओरडली, तिचे नख माझ्या पाठीत रुतले. मला पण एक तीव्र आनंदाचा झटका जाणवला आणि मी तिच्यातच स्खलन केलं.

आम्ही तसंच पडलो होतो, एकमेकांना जवळ ओढून घेतलेले. आमचे श्वास हळूहळू सामान्य स्थितीत येत होते.

“प्रवीण,” अदिती फुसफुसली.
“काय?”
“धन्यवाद.”
“कशासाठी?”
“सगळ्यासाठी.”

मी तिला जवळ ओढून घेतलं आणि तिच्या डोक्यावर एक किस केला.
“मला पण तुझा धन्यवाद.”

आम्ही तसंच पडलो होतो, एकमेकाच्या बाहुपाशात. खिडकीतून येणारा प्रकाश आमच्यावर पडत होता. मला वाटलं की आजचा दिवस माझ्या आयुष्यातील सर्वोत्तम दिवस आहे.

पुढच्या काही महिन्यांत आमचं नातं आणखी दृढ झालं. आम्ही एकमेकांसाठीच जन्मलो आहोत असं वाटू लागलं. आमची भेटणं नियमित झाली, आमचा प्रेमभाव खोलवर गेला.

आज, अनेक वर्षांनंतर, अदिती आणि मी लग्न केलं आहे. आमच्याकडे आता एक छानसं घर आहे, आणि आमची एक लहान मुलगी आहे. पण त्या दिवसाची आठवण, ती पहिली भेट, ती पहिली ट्रिप, तो पहिला किस… ते सगळं आजही ताजं आहे.

मला आजही वाटतं की मी खूप भाग्यवान आहे. कारण मला अदिती सारखी सुंदर, प्रेमळ आणि समजूतदार पत्नी मिळाली. आणि ते सगळं सुरुवात झाली त्या शाळेच्या ट्रिपमध्ये, जेव्हा एक सावली मुलगी आणि एक मूर्ख मुलगा एकमेकांकडे आकर्षित झाले.

प्रेमाचा रंग नसतो, प्रेमाची भाषा नसते. प्रेम फक्त प्रेम असतं. आणि माझं प्रेम अदितीसाठी आहे.