प्रितीला एक वेगळीच तंद्री आली. “निलेश… प्लीज, आता थांबवू नको,” ती कुजबुजली.

“Seriously, Nilesh? तुझे अजूनही तेच जुने हावभाव आहेत, की फक्त नाटक करतोयस?”

प्रितीने दरवाजा उघडताच समोर उभे असलेले व्यक्तिमत्त्व पाहिले आणि तिच्या चेहऱ्यावर एक विचित्र स्मित हास्य आले. तो तिथे उभा होता—तसाच, जसा पाच वर्षांपूर्वी होता, फक्त आता त्याच्या डोळ्यांत एक वेगळीच चमक होती. निलेशने गडद रंगाचा शर्ट घातला होता, ज्याची बाह्या त्याने कोपरापर्यंत दुमडली होत्या. त्याचे तपकिरी डोळे प्रितीला तपासून पाहत होते, जणू तो तिच्या शरीराचा नकाशा पुन्हा एकदा डोळ्यासमोर मांडत होता.

“नाटक नाही प्रिती, फक्त तुझी आठवण आली,” तो अगदी शांतपणे म्हणाला. त्याचा आवाज खोल होता, जो प्रितीच्या कानातून थेट तिच्या पाठीच्या कण्यापर्यंत पोहोचला.

तिने त्याला आत येण्याची परवानगी दिली. घराच्या आत पाऊल ठेवताच एक विचित्र शांतता पसरली. हॉलमधील मंद प्रकाश आणि बाहेरच्या पावसाळ्याचा गारवा यामुळे वातावरण अधिकच जड झाले होते. प्रितीने एक साधा कुर्ता आणि लेगिंग्स घातले होते, जे तिच्या शरीराच्या वळणांना पूर्णपणे झाकले नव्हते. निलेशने तिच्याकडे पाहताना आपली नजर तिच्या ओठांवरून खाली तिच्या कमरेपर्यंत फिरवली. त्यांच्यात आता फक्त काही इंचांचे अंतर उरले होते, पण तो तणाव, ती ओढ स्पष्टपणे जाणवत होती.

निलेशने हळूच तिचा हात पकडला. त्याचे बोटे तिच्या मनगटावर अगदी घट्ट बसले होते, जणू तो तिला सांगत होता की आता पळवाट नाही. प्रितीने आपला हात सोडण्याचा प्रयत्न केला नाही; उलट, त्या स्पर्शाने तिच्या मनात जुन्या आठवणींची गर्दी झाली. पाच वर्षांपूर्वी त्यांनी एकमेकांना ज्या वेगाने गाठले होते, तोच आवेग पुन्हा एकदा हवेत तरंगू लागला. निलेशने तिच्या डोळ्यांत पाहिले, तिथे प्रेम कमी आणि एक प्रकारची मालकी हक्क गाजवण्याची इच्छा जास्त होती.

“तू बदलली नाहीस, प्रिती. अजूनही तशीच… नखरेबाज़,” तो कुजबुजला आणि तिच्या जवळ सरकला. प्रितीच्या डोळ्यांतून अचानक अश्रूंच्या धारा वाहू लागल्या. हा राग होता की ओढ, तिलाच माहित नव्हते. तिने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि अचानक आपला चेहरा त्याच्या छातीवर टेकवला. त्याच्या शरीराचा टणकपणा आणि तो ओळखीचा परफ्यूम तिला पुन्हा एकदा त्या जुन्या दिवसांत घेऊन गेला. तिला जाणवले की ती किती काळ या स्पर्शासाठी तडफली होती.

निलेशने हळूच तिचे डोके वर उचलले. प्रितीच्या ओठांवरून वाहणारे अश्रू त्याने आपल्या अंगठ्याने पुसले. त्यांच्या नजरा एकमेकांत गुंतल्या होत्या आणि दोघांच्या श्वासांची गती वाढली होती. निलेशने कोणताही वेळ न घालवता तिचे ओठ आपल्या ओठांनी व्यापले. हे चुंबन केवळ प्रेमाचे नव्हते, तर त्यात एक प्रकारची भूक होती, एक तीव्र ओढ होती. प्रितीने सुरुवातीला थोडा प्रतिकार करण्याचा प्रयत्न केला, पण काही सेकंदातच ती त्याच्या मिठीत विरून गेली. तिने आपले हात त्याच्या खांद्यावर घट्ट रोखले आणि त्याला अधिक जवळ ओढले.

वातावरणातील तणाव आता शारीरिक आकर्षणात बदलला होता. निलेशने तिला हळूच मागे ढकलले आणि ती हॉलवेच्या थंड भिंतीला टेकली. भिंतीचा तो स्पर्श तिला अधिक उत्तेजित करत होता. निलेशने तिच्या कुर्त्याची चेन ओढून खाली केली आणि तिचा श्वास रोखला. त्याने आपले हात तिच्या स्तनांवर ठेवले आणि हळुच दाबले. प्रितीच्या तोंडातून एक बारीक सुस्कारा निसटला. निलेशने तिच्या शरीराची ओढूनून ब्रा बाजूला सरकवली आणि तिच्या मम्मे आपल्या हातातूनिळले. प्रितीने डोळे मिटून घेतले आणि तिच्या शरीरात एक विजेसारखा करंटून गेला.

निलेशच्या हातांचा स्पर्श प्रितीला वेड लावत होता. त्याने तिच्या स्तनांचा आकार आपल्या बोटांनी अनुभवला आणि हळूहळू ते चोळू लागला. प्रितीचे शरीर थरथरत होते, तिच्या तोंडून एकतारुणीत सुस्कारे निघत होते. तिने उत्तेक्षेतून त्याचे लक्षात आणून दिले की आता तिला अधिक काही हवे आहे. तिचे हात आता निलेशच्या शर्टाच्या बटणांकडे वळले होते. तिने घाईघाईने त्याचे बटणे उघडले आणि त्याच्या छातीवर आपले नखे खुजल्यासारखे फिरवले.

निलेशने तिचा कुर्ता पूर्णपणे बाजूला सारला आणि तिच्या मानेवर आपले ओठ टेकवले. त्याने तिच्या मानेवर एक ‘लव्ह बाइट’ दिला, ज्यामुळे प्रितीच्या शरीरातून एक जोरदार लहर गेली. ती त्याच्या मिठीत अधिकच घट्ट झाली. प्रितीने आता आपला हात खाली नेला आणि निलेशच्या पट्ट्याचा बकल उघडला. त्याने आपली पॅन्ट खाली सरकवली आणि त्याचा कडक झालेला लंड बाहेर आला, जो प्रितीच्या समोर पूर्णपणे उभा होता. प्रितीने तो आपल्या हातांत घेतला आणि हलकासा दाबून त्याला तिच्या ओठांकडे ओढले.

तिने खाली झुकून त्याचा लंड आपल्या तोंडात घेतला. तिने तो हळूहळू चोखायला सुरुवात केली, ज्यामुळे निलेशच्या तोंडातून एक खोल हुंदका बाहेर आला. त्याने प्रितीचे केस पकडले आणि तिला अधिकच जवळ ओढले. मुखमैथुनाचा तो आनंद दोघांसाठीही असह्य होत होता. निलेश आता अधिकच उत्तेजित झाला होता; त्याने प्रितीला उचलून धरले आणि तिच्या कमरेभोवती आपले हात गुंडाळले.

त्याने प्रितीची स्कर्ट वर केली आणि तिच्या अंतर्वस्त्रांना बाजूला सारून आपली बोटे तिच्या पुच्चीत घातली. तो ओला आणि गरम होता. निलेशने तिच्या ओल्या भागात आपली बोटे फिरवली, ज्यामुळे प्रितीला एक वेगळीच तंद्री आली. “निलेश… प्लीज, आता थांबवू नको,” ती कुजबुजली. निलेशने तिला भिंतीला टेकवून धरले आणि तिच्या मांड्यांच्या मध्ये आपला लंड टेकवला. एका जोरदार धक्क्यासोबत त्याने स्वतःला तिच्या शरीरात प्रवेश दिला.

त्या एका जोरदार धक्क्याने प्रितीच्या तोंडातून एक तीक्ष्ण किंकाळी बाहेर पडली, जी तिने आपल्या ओठांनी दाबून धरली. निलेशच्या कडक लंडाने तिच्या शरीराच्या आत प्रवेश करताच तिला एक विलक्षण पूर्णत्वाची भावना जाणवली. पाच वर्षांचा तो विरह, तो तणाव आणि ती अतृप्त इच्छा आता एकाच क्षणात বিস্ফোরित झाली होती. तिने आपले पाय त्याच्या कंबरेभोवती अधिक घट्ट गुंडाळले आणि त्याला स्वतःकडे खेचले, जणू ती त्याला आपल्या शरीरात पूर्णपणे विरघळवून घेऊ पाहत होती.

निलेशने तिच्या कमरेला घट्ट पकडले होते आणि तो आता वेगाने हालचाली करू लागला. भिंतीवर प्रितीचा आधार होता, पण तिच्या शरीरातील थरथराट निलेशला स्पष्टपणे जाणवत होती. प्रत्येक धक्क्यासोबत प्रितीचे शरीर थोडे वर उचलले जात होते आणि ती त्याच्या खांद्यावर आपले दात रोवून आपली पकड घट्ट करत होती. “ओह गॉड, निलेश… खूप जास्त आहे हे,” ती विव्हळली. त्याच्या लंडाचा प्रत्येक प्रहार तिच्या गर्भाशयाच्या मुखाला स्पर्श करत होता, ज्यामुळे तिला एक तीव्र, वीज कोसळल्यासारखा आनंद मिळत होता.

दोघांच्या शरीरातून निघणारा घाम आता एकमेकांत मिसळला होता. निलेशच्या श्वासांचा वेग वाढला होता आणि त्याच्या तोंडातून एक प्रकारचे गुरगुरणे येत होते, जे त्याच्या तीव्र उत्तेजनेचे प्रतीक होते. त्याने प्रितीच्या मानेवर पुन्हा एकदा जोरदार चुंबन घेतले आणि तिच्या कानात कुजबुजला, “तू अजूनही तितकीच गरम आहेस, प्रिती. मला माहित होतं की तू माझ्यासाठी तडपली असशील.” प्रितीने उत्तर देण्याऐवजी त्याला आणखी जोरात ओढले. तिच्या पुच्चीतून येणारा ओला आणि चिकट आवाज शांत हॉलवेमध्ये स्पष्टपणे गुंजत होता.

काही मिनिटांच्या या वेडेपणानंतर, निलेशने तिला हळूच खाली सोडले. प्रितीचे पाय जमिनीला टेकले, पण तिची शक्ती संपली होती. निलेशने तिला उचलून थेट जमिनीवरील मऊ कार्पेटवर झोपवले. प्रितीचे केस विस्कटलेले होते आणि तिचे डोळे कामुकतेने लाल झाले होते. निलेशने वेळ न घालवता तिच्या मांड्यांमध्ये आपले डोके घातले. प्रितीने आश्चर्याने आपले पाय थोडे उघडले आणि निलेशने तिच्या क्लिटोरिसला आपल्या जिभेने हळूच स्पर्श केला.

“आह्ह! निलेश!” प्रितीच्या तोंडातून एक आर्त स्वर बाहेर पडला. निलेशने तिथेच आपली जिभ फिरवून तिला चोखायला सुरुवात केली. तिच्या पुच्चीतून निघणारा रस आता निलेशसाठी एक नशेसारखा झाला होता. प्रितीने उत्तेक्षणापोटी त्याचे केस आपल्या बोटांनी घट्ट ओढले, जणू ती त्याला अधिकच जवळ ओढून स्वतःला पूर्णपणे समर्पित करत होती. निलेशने तिच्या पुच्चीला चोखतच तिथेच चोखणे चालू ठेवले, ज्यामुळे प्रितीला शरीर थरथरून परमानंद मिळाला.

निलेशने अचानक आपली मान वर केली आणि प्रितीच्या डोळ्यांत पाहिले. तिच्या डोळ्यांत अजूनही त्या सुखाची नशा होती. त्याने एक क्षणही न घालवता पुन्हा तिच्यावर चढले आणि तिच्या दोन्ही मांड्या आपल्या खांद्यावर घेतल्या. प्रितीचे शरीर आता पूर्णपणे उघडे आणि निलेशच्या इच्छेनुसार होते. त्याने आपला लंड पुन्हा एकदा तिच्या ओल्या आणि गरम पुच्चीच्या तोंडावर ठेवला आणि एक जोरदार धक्का देऊन पूर्णपणे आत शिरला.

“आह्ह… हो… निलेश!” प्रितीने जोरात ओरडून आपले हात त्याच्या पाठीवर घट्ट रोखले. निलेश आता पूर्ण वेगाने हालचाली करू लागला होता. तो फक्त संभोग करत नव्हता, तर तो तिच्या शरीराचा प्रत्येक कोपरा गाठण्याचा प्रयत्न करत होता. धक्क्यांचा वेग इतका होता की कार्पेटवर पडलेली त्यांची शरीरं एकमेकांत मिसळत होती. प्रितीला जाणवले की निलेशचा लंड तिच्या आत खूप खोलपर्यंत जात आहे, ज्यामुळे तिला एक वेगळीच तंद्री येत होती.

निलेशने प्रितीला घट्ट पकडले आणि त्याला अधिकच वेग दिला. तो आता तिच्या शरीरावर पूर्णपणे वर्चस्व गाजवत होता. प्रितीने आपले पाय त्याच्या कंबरेभोवती गुंडाळले आणि त्याला अधिकच जवळ खेचले. “निलेश, अजून… जोरात…” ती विव्हळली. त्यांच्या शरीरांच्या घर्षणामुळे निर्माण झालेली उष्णता आता असह्य होत होती. प्रितीच्या तोंडातून सुस्कारे आणि आर्त स्वर बाहेर पडत होते, जे निलेशची उत्तेजना आणखी वाढवत होते. तो तिच्या शरीरातून बाहेर पडत नव्हता, तर प्रत्येक धक्क्यासोबत तो अधिक खोलवर रुतत होता.

दोघेही आता परमानंदाच्या उंबरठ्यावर होते. निलेशचा श्वास वेगाने चालू होता आणि त्याच्या कंबरेची हालचाल आता एक लय पकडून वेगाने झाली. प्रितीला जाणवले की तिचा शेवट जवळ आला आहे; तिचे शरीर थरथरू लागले आणि तिने निलेशला घट्ट मिठीत घेतले. निलेशने शेवटचे काही जोरदार धक्के दिले आणि एका मोठ्या हुंदकासह तो प्रितीच्या आतच आपले सर्व पाणी सोडून देऊन स्थिर झाला. प्रितीने देखील एक दीर्घ सुस्कारा सोडला आणि तिच्या शरीरातून एक वीज courants गेली, ज्यामुळे ती पूर्णपणे रिलॅक्स झाली.

काही क्षण तिथेच स्तब्धता पसरली. निलेश अजूनही प्रितीच्या शरीरावरच कोसळला होता, दोघांच्या श्वासांचा वेग अजूनही मंदावला नव्हता. त्यांच्या शरीरातील उष्णता आणि घाम आता एकाच लयीत मिसळले होते. निलेशने हळूच प्रितीच्या कपाळावर एक ओले चुंबन घेतले आणि तिला घट्ट मिठीत धरले. प्रितीने आपले डोळे मिटून घेतले, तिच्या चेहऱ्यावर एक विचित्र समाधान आणि थकवा होता. पाच वर्षांनंतर पुन्हा एकदा तोच स्पर्श, तीच ओढ आणि तीच तीव्र इच्छा पूर्ण झाली होती, पण या सगळ्यामागे एक अस्वस्थ करणारा विचार अजूनही तिच्या मनात घर करून होता.

“तू अजूनही बदलली नाहीस, प्रिती,” निलेशने तिच्या कानात कुजबुजत म्हटले. त्याचा आवाज आता शांत पण अधिकारपूर्ण होता. प्रितीने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि हळूहळू त्याच्या कंबरेवरून हात काढून स्वतःला मोकळा केला. ती उठून बसली, तिचे विस्कटलेले केस तिच्या चेहऱ्यावर आले होते. तिने आपले कपडे नीट केले, पण तिची नजर निलेशच्या चेहऱ्यावरील त्या आत्मविश्वासाकडे होती, जो तिला नेहमीच आकर्षित करायचा आणि त्याच वेळी भीतीदायक वाटायचा.

निलेश शांतपणे उभा राहून आपले कपडे नीट करू लागला. तो जेव्हा प्रितीकडे बघत होता, तेव्हा त्याच्या नजरेत केवळ कामुकता नव्हती, तर काहीतरी गुप्त आणि धोकादायक होते. प्रितीला आठवले की त्याने तिला भेटण्याची मागणी का केली होती. तो फक्त जुन्या आठवणींना उजाळा देण्यासाठी आला नव्हता, तर त्याच्याकडे अशी काही माहिती होती जी प्रितीच्या सामाजिक प्रतिष्ठेला धक्का लावू शकली असती. या शारीरिक जवळीकीने तात्पुरता तणाव कमी केला होता, पण मुख्य प्रश्न अजूनही तिथेच होता.

प्रितीने स्वतःला सावरले आणि हॉलमध्ये गेल्यावर त्याला पाणी दिले. “आता तुला काय हवे आहे, निलेश?” तिने शांतपणे पण ठामपणे विचारले. निलेशने पाण्याचे ग्लास खाली ठेवले आणि तिच्याकडे एक कुटिल हास्य करत पाहिले. “मला फक्त तुझी साथ हवी आहे, प्रिती. पण तू जाणेस, की तुझ्या आयुष्यातील काही गुपिते आता माझ्याकडे आहेत. जर तू माझ्या अटी मान्य केल्या, तरच तुझे नाव आणि मानमरातून सुरक्षित राहतील.” प्रितीच्या मनात आता भीतीपेक्षा जास्त राग निर्माण झाला होता. तिने ठरवले की तो केवळ तिला धमकावून चालूणार नाही.

निलेशने आपला फोन खिशातून बाहेर काढला आणि स्क्रीन प्रितीकडे फिरवली. त्यावर काही जुन्या ईमेलचे स्क्रीनशॉट्स होते, जे प्रितीच्या करिअरच्या सुरुवातीच्या काळातील एका मोठ्या चुकीशी संबंधित होते. ती चूक जरी लहान असली, तरी आजच्या कॉर्पोरेट जगात ती तिच्या प्रतिमेला धक्का लावण्यास पुरेशी होती. प्रितीच्या कपाळावर आठ्या पडल्या. तिला माहित होते की निलेश किती धूर्त असू शकतो; त्याने ही माहिती मिळवण्यासाठी नक्कीच काहीतरी गडबड केली असेल.

“हे सगळं तू आता दाखवत आहेस, याचा अर्थ असा नाही की मी घाबरले आहे,” प्रितीने आपला आवाज स्थिर ठेवत त्याला उत्तर दिले. निलेश मंदपणे हसला, त्याचे डोळे अजूनही प्रितीच्या शरीराकडे आणि विशेषतः तिच्या ओल्या ओठांकडे होते. “घाबरणं किंवा न घाबरणं हा तुझा प्रश्न आहे, प्रिती. पण सत्याला पर्याय नसतो. तुला फक्त माझ्याशी सहकार्य करायचे आहे, आणि तुझे हे ‘ग्लॅमरस’ आयुष्य सुरक्षित राहील.” निलेशने तिच्या जवळ येऊन तिच्या खांद्यावर हात ठेवला. तो स्पर्श आता रोमँटिक कमी आणि मालकी हक्क जास्त वाटत होता.

प्रितीने त्याचा हात झटकून स्वतःला बाजूला केले. तिच्या मनात आता एक वेगळीच रणनीती तयार होत होती. तिला माहित होते की निलेशला तिच्यात रस आहे, पण त्याच वेळी त्याला सत्तेची आणि नियंत्रणाची हाव आहे. जर तिला या जाळ्यातून बाहेर पडायचे असेल, तर तिला त्याच्यापेक्षा एक पाऊल पुढे राहावे लागेल. तिने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि चेहऱ्यावर एक खोटे पण मोहक हास्य आणले. “ठीक आहे, निलेश. पण तुझे नियम चालणार नाहीत. जर मला तुझ्या अटी मान्य करायच्या असतील, तर मलाही काही गोष्टींची खात्री हवी आहे.”

निलेशला वाटले की प्रिती आता पूर्णपणे शरण झाली आहे. त्याने तिला पुन्हा जवळ ओढले आणि तिच्या मानेवर एक जोरदार किस घेतला. “तुला काय हवे आहे ते सांग, प्रिती. तू फक्त माझी हो, बाकी सगळं मी सांभाळून घेईन,” तो उत्तेजनेने कुजबुजला. प्रितीने त्याला घट्ट मिठीत घेतले, पण तिची नजर निलेशच्या डोक्याच्या पलीकडे असलेल्या त्याच्या बॅगवर होती, जी हॉलमध्ये पडली होती. तिला खात्री होती की निलेशने ती माहिती डिजिटल स्वरूपातच नाही, तर काही कागदोपत्री पुरावे देखील तिथेच ठेवले असतील.

प्रितीने निलेशच्या गळ्यात हात गुंडाळले आणि त्याला अधिकच जवळ ओढले. तिचे शरीर अजूनही संभोगानंतरच्या थरथराटानेत होते, पण तिची बुद्धी आता पूर्णपणे जागृत झाली होती. “मला फक्त हे बघायचं आहे की तू नक्की काय शोधून काढलं आहेस,” तिने त्याच्या कानात हळूच कुजबुजले, तिचा आवाज मधासारखा गोड पण इरादा मात्र स्पष्ट होता. निलेशला वाटलं की प्रिती आता त्याच्या जाळ्यात पूर्णपणे अडकली आहे आणि तो आपल्या विजयाचा आनंद साजरा करू लागला. त्याने तिला पुन्हा एकदा घट्ट मिठीत घेतले आणि तिच्या ओठांवर एक तीव्र चुंबन घेतले.

“तुला वाटतंय की तू अजूनही काहीतरी गेम खेळू शकतेस, प्रिती,” निलेशने हसत तिला सोडून दिले. “पण लक्षात ठेव, तुझे सर्व पत्ते आता माझ्या हातात आहेत.” तो आत्मविश्वासाने फिरला आणि किचनच्या दिशेने पाणी प्यायला गेला. त्याला वाटलं होतं की प्रिती आता त्याच्यासमोर गुडघ्यावर बसेल, पण प्रितीने संधी साधली. निलेशची पाठ फिरलेली असतानाच ती चपळाईने हॉलमध्ये पडलेल्या त्याच्या लेदर बॅगेकडे सरकली.

तिचे हृदय जोरात धडकत होते. तिने हळूच बॅगेची झिप उघडली. आत एक छोटासा ब्लॅक डायरी आणि काही प्रिंटआउट्स होते. प्रितीने थरथरत्या हातांनी ते कागद बाहेर काढले. ते तिच्या जुन्या कंपनीचे काही अंतर्गत रिपोर्ट्स आणि तिची सही असलेले काही कागद होते, जे तिने पाच वर्षांपूर्वी नकळत चुकीच्या पद्धतीने हाताळले होते. निलेशने हे सर्व जपून ठेवले होते जेणेकरून तो योग्य वेळी तिचा वापर करून तिला ब्लॅकमेल करू शकेल. प्रितीला जाणवले की निलेशने केवळ माहितीच गोळा केली नव्हती, तर तिचे संपूर्ण आयुष्य नियंत्रित करण्याचा प्लॅन बनवला होता.

“काय शोधतेयस, प्रिती?” अचानक मागून निलेशचा आवाज आला. प्रिती दचकून मागे फिरली, कागद अजूनही तिच्या हातात होते. निलेश तिच्या अगदी जवळ उभा होता, त्याच्या चेहऱ्यावर तोच कुटिल हास्य होते. त्याने प्रितीच्या कमरेभोवती हात घातला आणि तिला आपल्याकडे खेचले. “माहिती मिळाल्यावर आता तुला समजलं असेल की तू माझ्याशिवाय किती असुरक्षित आहेस.”

प्रितीने एक दीर्घ श्वास घेतला आणि स्वतःला सावरले. निलेशचा स्पर्श आता तिला प्रेमाचा वाटण्याऐवजी एका जाळ्यासारखा वाटत होता. तिने आपल्या नजरेतली भीती लपवून एक स्मितहास्य केले आणि हळूच त्याच्या छातीवर हात ठेवले. “तू खरंच खूप स्मार्ट आहेस, निलेश. पण तुला एक गोष्ट माहिती नाही, तू अजूनही माझ्यासाठी तोच जुना वेडा मुलगा आहेस ज्याला माझ्या एका हास्याने नियंत्रित करता येत होतं,” तिने अतिशय हळुवार आवाजात म्हटले. तिचे शब्द निलेशसाठी एखाद्या नशेसारखे होते. त्याच्या अहंकाराला आणि कामकेतनेला ही पोकळी भरून काढण्याची ओढ लागली.

निलेशने तिला घट्ट मिठीत घेतले आणि तिच्या कानाच्या अगदी जवळ येऊन कुजबुजला, “तू अजूनही मला ओळखतेस, प्रिती. पण आता खेळाचे नियम बदलले आहेत.” असे म्हणत त्याने तिचा चेहरा आपल्या हातांत घेतला आणि जोरात तिच्या ओठांवर झेप घेतली. हे चुंबन आता केवळ प्रेमाचे नव्हते, तर त्यात एक प्रकारची मालकी हक्क आणि तीव्र वासना होती. प्रितीने त्याला प्रतिसाद दिला, पण तिच्या डोक्यात आता दुसरीच चाल सुरू होती. तिने जाणीवपूर्वक आपले शरीर त्याच्या शरीराकडे झुकवले, ज्यामुळे निलेशची उत्तेजना पुन्हा एकदा शिगेला पोहोचली.

तिने त्याला हळूहळू सोडून दिले आणि मागे सरकली.