माझ्या पतीचा लवडा आणि माझ्या मैत्रिणीची भुकेली गांड

Marathi Sex Story: ही कथा काव्याच्या स्वतःच्या शब्दांत सांगितलेली आहे. PV Digital Media वर सादर केलेल्या या Marathi Sex Story मध्ये काव्या स्वतःच्या नजरेतून तिच्या पती सिद्धार्थ आणि मैत्रीण मितालीसोबत घडलेल्या घटनांचे कथन करते.

मी काव्या पाटील. माझा नवरा सिद्धार्थ. आणि माझी सगळ्यात जवळची मैत्रीण, मिताली देसाई. आमचं त्रिकूट पूर्ण. सिद्धार्थ खूप tall आहे, सहा फुटांपेक्षा जास्त. त्याचा बांधा घट्ट, जिमचा असलेला. चेहरा कोरड्या सुरुवातीचा, पण डोळ्यात एक मस्त मिस्कीपणा. माझी मिताली… ती वेगळीच. लहानशी, पण तिची बॉडी… हॉट म्हणायची. कुरळे केस, मोठे मिस्की डोळे आणि लिप्स जे नेहमी हलकेसे स्मायल असतात. तिचे आंबे… छान गोल, टॉपने कसंही दाबले तरी बाहेर येणारे. ती नेहमी अशी ड्रेसेस घालते की तिची कर्व्स दिसतात. मला माहीत आहे, कारण मी बघत आहे.

एक दिवस मिताली माझ्याकडे आली होती. चहा पिता पिता आम्ही गप्पा मारत होतो. नेहमीप्रमाणे गोष्ट सिद्धार्थवर आली.
“अरे, तू खूप भाग्यवान आहेस यार काव्या,” मिताली म्हणाली, तिचा कप घेताना. “सिद्धार्थ इतका चांगला, caring. तुला किती लव्ह करतो तो. मला तर अजून असं कोणी भेटलाच नाही.”
मी मनातल्या मनात फुगले. “हो ना? खरंच. तो माझ्यासाठी काय काय करतो. छोट्या छोट्या गोष्टींचा काळजी घेतो. रात्री उशिरा ऑफिसमधून आला तरी मला जागेच ठेवून ‘काव्या, खाल्लेस ना?’ म्हणून विचारतो.”
मितालीच्या चेहऱ्यावर एक ओढ जाणवली. ती माझ्याकडे पाहिली, पण तिचे डोळे थोडेसे दूर गेले होते. “खरंच भाग्य,” ती फक्त म्हणाली, आवाजात एक ओलावा.

दुसऱ्या दिवशी, मी घरात एकटीच होते. सिद्धार्थचा फोन टेबलवर पडलेला होता, तो बाथरूममध्ये होता. फोन वाजला. मितालीचं नाव दिसलं. मी उत्तर दिलं नाही. पण नंतर, जेव्हा सिद्धार्थ बाहेर आला आणि फोन घेतला, तेव्हा मी ऐकू शकले… तो बाल्कनीवर गेला होता, पण आवाज येत होता.
“हॅलो?… अरे मिताली… कशी आहेस?” सिद्धार्थचा आवाज मऊ झाला. “हो हो… मला कळलं… तू एकटीच आहेस ना?… नाही, काही हरकत नाही… मी इथेच आहे.”
मला काही विचित्र वाटलं. तो इतका मऊ बोलतोय? पण मी मनावरचा हात ठेवला. मिताली माझी मैत्रीण आहे. काय चुकीचं आहे?

त्या संध्याकाळी, मिताली पुन्हा आली. सिद्धार्थही घरी होता. तिघेही लिव्हिंग रूममध्ये बसलो होतो, TV बघत होतो. सोफा मोठा होता, पण मितालीने जाणूनबुजून सिद्धार्थच्या अगदी शेजारी जागा घेतली. मी त्यांच्या समोरच्या खुर्चीवर बसले होते.
गोष्टी चालू होत्या, हसणे चालू होते. मिताली काहीतरी मजेदार सांगत होती आणि हसत हसत तिने आपला उजवा गुडघा सिद्धार्थच्या डाव्या मांडीवर टेकला. जाणीवपूर्वक की नाही कोण जाणे. सिद्धार्थच्या चेहऱ्यावर एक क्षणिक जाणीव झाली, पण तो हसतच राहिला. मी हे पाहिलं. माझे अंतर्मन ठणकन उठले. पण मी काही बोलले नाही. माझ्या नजरेनेच विचारलं, ‘हे काय चाललं आहे?’
मितालीने आपला हात सोफाच्या आडव्या बाजूला ठेवला, जेथे सिद्धार्थचा हात होता. दिसायला ते योगायोग वाटलं. पण मग मी पाहिलं… सिद्धार्थने हळूच, फक्त बोटांनी, मितालीच्या हाताचा मनगट चावा दिला. एक सेकंदासाठी. आणि सोडून दिला. मितालीच्या ओठांवर एक लहानशी, गुपित किंवा विजयाची स्मित फुटली.
माझं हृदय धडधडू लागलं. पण मी मुकी राहिले. हे काय आहे? माझा नवरा आणि माझी मैत्रीण? नाही… शक्यच नाही. मी overthinking करते आहे. मी TVकडे पाहिलं, पण काही दिसेना.

काही तासांनंतर, मी बेडरूममध्ये झोपले होते. झोप येत नव्हती, पण मी डोळे मिटून पडले होते. घर शांत होते. मग मला एक आवाज ऐकू आला. लिव्हिंग रूमच्या दाराचा आवाज. मी हळूवारपणे उठले, दार उघडून बघितले.
लिव्हिंग रूममध्ये फक्त एक लहान बल्ब चालू होता. सिद्धार्थ सोफ्यावर बसलेला होता, फोन वळवत होता. आणि दारात उभी होती मिताली.
पण ती कशी होती? तिने फक्त एक मोठा, पांढरा टॉवेल आपल्या अंगावर गुंडाळून घेतला होता. तिचे केस ओले होते, खांद्यावर पसरले होते. टॉवेल तिला छातीपासून मांडीपर्यंत झाकत होता, पण तिचे पाय उघडे होते. ती एका पावलाने आत शिरली.
सिद्धार्थने पाहिले. त्याचे डोळे रुंद झाले. तो उठला नाही, पण त्याचा सर्व लक्ष तिच्याकडे गेला.
मिताली हळूहळू त्याच्याकडे चालत गेली. तिने एक शब्दही बोलला नाही. ती त्याच्या समोर थांबली. नंतर, तिने हळूच त्याचा उजवा हात धरला… आणि तो हात आपल्या टॉवेलच्या खाली, आपल्या पोटावर ठेवला.
सिद्धार्थचा श्वास थांबला असे दिसले.
मितालीने आपले मस्तक त्याच्या कानाजवळ नेले. तिचा फुसफुसणारा आवाज खोल आणि मादक होता.
“तुझी बायको… काव्या… ती कधीच असं करत नाही ना? तिला असं टॉवेल घालून तुझ्यासमोर यायचं… तुझा हात आत घ्यायचं… कधी मनात आलं?”
सिद्धार्थचा हात तिच्या टॉवेलखाली होता. मी दूरून पाहिले, त्याचे बोट हलले. तो तिला कुरवाळत होता का?
“नाही,” सिद्धार्थने शेवटी उत्तर दिले, आवाज खरखरीत झाला होता. “तिला असं कधीच सुचलं नाही.”
“मग आज… तुला सुचवते मी,” मितालीने फुसफुसाट केला.
ते पुढचे क्षण धुंद असते. सिद्धार्थने दुसरा हात वर केला आणि मितालीच्या टॉवेलची गाठ सोडवली. टॉवेल खाली सरकले. आणि मिताली… ती पूर्णपणे नागडी होती. लिव्हिंग रूमच्या मंद प्रकाशात तिचे शरीर चमकत होते. तिचे आंबे पूर्ण गोल, टणक, त्यांचे टोके उठलेले होते. तिची कमर अरुंद, आणि नितंब… गोल आणि आकर्षक.
सिद्धार्थने एक आर्त सुस्कारा टाकला. त्याने तिला पकडले आणि सोफ्यावर ढकलले. ती पडली, तिचे केस खाली पसरले. सिद्धार्थ तिच्यावर झुकला…
आणि तेव्हाच मी माझ्या बेडरूमच्या दारात पुढे पाऊल टाकले. मी उभी राहिले. माझे डोळे त्यांच्याकडे होते. माझे अंग थरथरत होते. माझ्या डोळ्यांतून आग निघत होती, पण त्याबरोबरच एक भयानक, दुखणारी शून्यता.
सिद्धार्थ आणि मिताली यांनी मला पाहिले.
ते थांबले नाहीत.

सिद्धार्थने मितालीला सोफ्यावरच ठेवले. त्याने तिचे दोन्ही पाय वर उचलले, खांद्याजवळ ठेवले. तिची स्थिती पूर्णपणे उघडी झाली. मी तिचे सर्व काही पाहू शकले.
“सिद्धार्थ… please,” मितालीने कणकणले, पण तिच्या आवाजात भीती नव्हती, उत्सुकता होती.
सिद्धार्थने आपले पायघोळ आणि अंडरवेअर एका जोरदार हालचालीत काढले. आणि मग… मी पहिल्यांदा ते पाहिले. त्याचा लवडा. तो मोठा होता, ताणलेला, आणि पूर्णपणे तयार. माझ्या मनात एक विचार आला – मी तो एवढा ताणलेला कधीच पाहिला नव्हता.
तो एका जोरदार, नाटकीय थ्रस्टमध्ये आत शिरला.
“आहहहहह!” मितालीची किंकाळी खोल आणि मोठ्याने झाली. ती तिचे डोके मागे फेकले, तिचे केस उडाले. “ओह माय गॉड! फक!”
तो आत होता. पूर्णपणे. त्याने एक क्षण थांबवला, आणि मितालीकडे पाहिले. ती हसली. एक वेडे, आनंदाचे हास्य. “तू… तू माझी तोडत घेत आहेस,” ती फुसफुसली.
मी तिथेच उभी राहिले. माझे पाय जमिनीत गडप झाले होते. माझे डोळे त्यांच्याकडे चिकटले होते. माझ्या छातीत एक भयानक वेदना उठली, पण मी हलू शकले नाही. मी फक्त पाहात राहिले.
सिद्धार्थने हालचाल सुरू केली. जोरात. प्रत्येक थ्रस्ट सोफ्याला आदळत होता, ‘थप थप’चा आवाज येत होता. मितालीचे शरीर प्रत्येक धक्क्याने हलत होते, तिचे आंबे जोरात हलत होते. ती ओरडत होती, पण तिचे हास्यही चालू होते.
“हो! असंच! असंच जोरात!” ती ओरडली. तिने आपले हात सिद्धार्थच्या खांद्यावर ठेवले, नखरेलपणे त्याची त्वचा खरचडली.
सिद्धार्थने माझ्याकडे पाहिले. त्याच्या डोळ्यांत एक आग होती, पण ती कामुकतेची नव्हती. ती एक प्रकारचा विजय होता. एक सूचना होती. तू हे पाहा. तू काही करू शकत नाहीस.
त्याने मितालीचे पाय खाली ठेवले आणि तिला वर उचलले. तो स्वतः खुर्चीवर बसला. आणि मग तो मितालीला आपल्या मांडीवर बसवले, तिचे तोंड पूर्णपणे माझ्याकडे करून.
“काव्या. बघ,” सिद्धार्थने म्हटले, आवाज शांत पण कठोर. “बघ ती कशी राइड करते. तुला कधीच असं करायची इच्छा झाली नाही ना? माझ्यावर बसून?”
माझ्या डोळ्यांतून अश्रू आले. मी माझे ओठ दाबले.
मितालीने माझ्याकडे पाहिले. तिच्या डोळ्यांत एक उत्तेजक, चुनावादी चमक होती. ती हसली. मग तिने हालचाल सुरू केली. ती स्वतः वर उठली आणि खाली बसली, सिद्धार्थच्या लवड्यावर. प्रत्येक वेळी ती पूर्ण खाली बसत होती.
“ओहह… होय… डॅडी…” ती कुजबुजली, तिचे डोळे मिटले. तिचे आंबे जोरात हलत होते, एक मादक नृत्य. तिचे नितंब गोल होते, आणि प्रत्येक खाली बसण्याच्या वेळी ते आकर्षकरीत्या दिसत होते.
सिद्धार्थने तिचे हिप्स पकडले. त्याने तिला मदत केली, प्रत्येक वेळी तिला जोरात वर ओढले आणि मग स्वतःच्या जोरात खाली ढकलले.
“तू… तू इतकी टाइट आहेस,” सिद्धार्थने गुरगुराट केला, तो देखील आता श्वासाघाती झाला होता. “काव्याची पुच्ची… ती अशी नाही.”
ते शब्द माझ्या हृदयात शल्याप्रमाणे भिडले. मी एक सुस्कारा टाकला.
मिताली अधिक वेगाने, अधिक आर्तपणे राइड करू लागली. “मला आवडतोय! मला आवडतोय तुझा लंड आत! असंच झवा मला! झवाडीपणे!” तिचे ओरडणे आता नियंत्रणाबाहेर गेले होते. तिचे शरीर थरथरत होते. तिने आपले हात मागे केले आणि सिद्धार्थच्या मांड्या चोळल्या.
मग ती एकदम थांबली. तिचे शरीर कडक झाले. तिचे डोळे उघडले, रुंद झाले. तिने आपले ओठ दाबले.
“ओह माय गॉड…!” तिची किंकाळी तीक्ष्ण झाली. तिचे शरीर जोरात थरथरले. तिने सिद्धार्थच्या खांद्यावर चावा घेतला.
सिद्धार्थने तिला उभी केली. तो स्वतःही उभा राहिला. त्याने तिला टेबलकडे ढकलले – ज्या टेबलावर आम्ही तिघेजण चहा पित असू. त्याने तिला मागे फिरवले, तिचे हात टेबलवर ठेवले आणि तिला पुढे झुकावले.
तो पुन्हा तिच्या मागे उभा राहिला. एका हालचालीत तो पुन्हा आत शिरला. मितालीने एक आर्त आवाज काढला.
आणि आता तो अधिक जोरात होता. प्रत्येक थ्रस्ट जोरदार होता, टेबल हलत होते. त्याने मितालीचे केस पकडले, एका मुठीत, आणि तिचे डोके मागे ओढले.
“काव्या! इकडे बघ!” त्याने ओरडले.
मी माझे डोळे वर केले. माझे चेहरे पाण्याने भरले होते.
सिद्धार्थने मितालीचे डोके मागे ओढले होते, तिची मान ताणली होती. तो जोरात झवत होता, प्रत्येक धक्का स्पष्ट ऐकू येत होता. “हे पाहा! ती कशी आनंदात आहे! तिची गांड कशी हलते! तिची पुच्ची माझा लवडा कसा पकडते आहे!”
मिताली आर्त आवाज काढत होती. “हो… हो… अगदी बरोबर… तू माझी गांड फोडत आहेस… मला आवडतंय… ओह फक…”
त्याच्या हालचाली अधिक वेगाने झाल्या, अधिक अनियंत्रित. त्याचे नितंब जोरात आणि मागे हलत होते. मितालीचे ओरडणे एका सततच्या, आर्त गुरगुराटात बदलले.
“मी… मी पण येतोय…” सिद्धार्थने गदगदले.
त्याने एक जोरदार, अखेरचा थ्रस्ट केला, आपले कूल्हे मितालीच्या नितंबांवर दाबले आणि तिथेच गतिहीन झाला. त्याचे शरीर जोरात थरथरले. त्याने एक दीर्घ, खोल गुरगुराट केला – “आहहहहह…”
तो मागे सरकला. मिताली टेबलवरच ढसळली, तिचे शरीर थकलेले, घामाने भिजलेले. ती धापा टाकत होती.
सिद्धार्थही धापा टाकत होता. त्याने माझ्याकडे पाहिले. त्याच्या डोळ्यांत आता विजय नव्हता. ते रिकामे होते. शून्य.
मी मागे फिरले. मी माझ्या बेडरूममध्ये शिरले, दार बंद केले. मी भिंतीवर ढसळले. माझे अंग थरथरत होते. माझ्या कानात अजूनही त्यांचे आवाज होते. मितालीचे ओरडणे. सिद्धार्थचे शब्द. त्या ‘थप थप’चा आवाज.
माझ्या खोलीबाहेर, मला पावलांचा आवाज ऐकू आला. मितालीचा मऊ हास्य. सिद्धार्थचा फुसफुसाट.
मी माझे डोळे मिटले. पण प्रतिमा माझ्या डोळ्यांसमोरून जात नव्हत्या. मितालीचे नागडे शरीर. सिद्धार्थचा लवडा. ते जोरात झवताना.
माझ्या मनात एकच प्रश्न होता – आता मी काय करणार?
आणि एक भयानक उत्तर माझ्या मनात आले – काहीही नाही. कारण मी पाहिलेलं सर्व काही… त्यात मी एक विचित्र, दुखणारा… आनंद शोधत होते.
दाराच्या आरपार, मितालीचा आवाज आला, अजूनही धापा टाकताना: “वॉव… सिद्धार्थ… तू तर खरा king आहेस.”
आणि माझ्या नवऱ्याचा उत्तराचा आवाज: “तूच मला राजा बनवलास.”
मी स्लाइड करून भिंतीजवळ बसले. आणि मी हळूच रडू लागले.