मी मुंबईच्या एका शांत बागेत उभी होते, माझे हात थरथरत होते. हवेत ओलसर गारठा होता, पण माझ्या कपाळावर घामाचे बिंदू उठत होते. त्याचा संदेश स्पष्ट होता: “तुला भेटायचं आहे. फक्त तू. जुन्या गोष्टींवर चर्चा करायची आहे.” मला कळत होतं की हे माझ्या एक्सच्या जुन्या फोटोंबद्दल असेल, पण मी कधीच कल्पना केली नव्हती की ते फोटो आता माझ्या जीवनात भूत बनून परततील.
आणि मग तो आला. अरविंद. माझ्या एक्सचा मित्र आणि व्यवसाय सहकारी. तो उंच, तंदुरुस्त शरीरयष्टीचा, रुंद खांदे आणि तीक्ष्ण नजरेचा माणूस होता. त्याचे नीटनेटके काळे केस, आणि तो शांत, आत्मविश्वासी चालीने चालत माझ्याकडे येत होता. त्याच्या हातात एक जुना फोन होता.
“नमस्कार, आदिती,” तो म्हणाला, त्याचा आवाज गुळगुळीत आणि नियंत्रित. “तू अजूनही तितकीच सुंदर दिसतेस, हे जाणून बरं वाटलं.”
मी काही बोलले नाही. माझे गळ्यात एक गोठा आला होता.
त्याने फोन उघडला आणि स्क्रीन माझ्याकडे फिरवली. ते फोटो होते. चार-पाच वर्षांपूर्वीचे. मी आणि माझा एक्स, प्रेमात बेसावध, अनेक अंतरंग क्षण कॅमेऱ्यात कॅप्चर केलेले. अशा फोटोंची मला सुद्धा आठवण नव्हती. पण ते तिथे होते. माझ्या चेहऱ्यावरचा रंग उडाला.
“हे काय आहे?” मी कुजबुजले.
“मला वाटतं तुला कळतंय,” अरविंद म्हणाला, फोन परत खिशात ठेवत. “तुझा पती, रोहन, तो खूप छान माणूस दिसतोय. सोशल मीडियावर तुझ्या लग्नाच्या फोटोंमधे. खूप आनंदी दिसतोयस तू.”
“तू काय हवंस?” माझा आवाज कापरा निघाला.
“काहीही नाही, फक्त एक छोटासा उपकार,” तो म्हणाला, एका हाताने माझ्या खांद्यावरून झाडून काढताना दिसला, पण त्याने तसे केले नाही. त्याची उंची आणि शारीरिक उपस्थिती जाणवत होती. “तो उपकार काय आहे, ते मी आत्ताच सांगणार नाही. पण तू मान्य केलं नाहीस, तर हे सगळे फोटो… तुझ्या पतीच्या इनबॉक्समध्ये पोहोचतील. त्याच्या ऑफिसच्या ईमेलवर पण पाठवू शकतो.”
माझे डोळे भरून आले. “तू हे करू शकत नाहीस.”
“का नाही?” त्याने हलकेसे हसत म्हटले. “तू मला थांबवणार कशी? FIR? मग सगळ्यांना कळेल. तुझा नवरा काय म्हणेल? तुझे सासरे-सासू? तुझं सगळं आयुष्य… धुळीला मिळेल.”
त्याने पुढे येऊन माझ्या कानात कुजबुजले, त्याच्या उष्ण श्वासाने माझी मान थरथरली. “मी तुला वेळ देतो. विचार कर. पण जास्त दिवस नाही.”
आणि तो निघून गेला, मला त्या बागेतच, माझ्या भीतीच्या गार ओलाव्यात सोडून.
पुढचे काही दिवस नरक होते. अरविंदचे संदेश येऊ लागले. सुरुवातीला ते फक्त “कसी आहेस?” असे असत. पण मग ते बदलले.
“तुझी ती फोटो बघितली आज. तू पांढऱ्या साडीत होतीस. तुझे लांब केस… खूप सुंदर दिसत होतीस.”
“तुझे डोळे मला स्वप्नात दिसतात, आदिती.”
“तू कधी विचार केलास का, तो तुझा एक्स तुझ्यासारखी स्त्री सोडून कसा गेला?”
मी कधीच प्रतिसाद दिला नाही. पण मग एक दिवस, एक फोटो आला. तो फोटो होता ज्यामध्ये मी… खूप जवळचा शॉट होता. माझा संपूर्ण चेहरा स्पष्ट दिसत होता. त्याच्या बरोबर एक ओळ: “लक्षात ठेव, मी हे सगळं बघतोय.”
माझी झोप उडाली. मी रोहनच्या पाठीशी झोपले असताना, माझे डोळे उघडे राहत. त्याचा विश्वास, त्याचे प्रेम… हे सगळं जाऊन मी एका भडव्याच्या पंजात अडकले होते.
शेवटी, त्याने फोन केला. “माझी अट तयार झाली आहे,” तो म्हणाला. “मला तू हवी आहेस. एक दिवस. फक्त माझ्यासोबत. पंचगणीत. तिथे एक फार्महाऊस आहे. तू ये, आणि हे फोटो कायमचे नष्ट होतील.”
“नको,” मी रडत रडत म्हटले. “मी तुला पैसे देते. ₹५ लाख. माझ्याकडे आहेत.”
त्याने हसून उत्तर दिले, “आदिती, मला पैसे नकोत. मला तू हवी आहेस. तुझं ते शरीर… तो आत्मविश्वास… तू माझ्यासोबत असताना कसं असतंय हे बघायचंय मला.”
मी ऑफिसच्या बाथरूममध्ये बसून रडले. माझ्यापुढे दुसरा मार्ग नव्हता. मी त्याच्या अटी मान्य केल्या.
रोहनला मी सांगितले की माझी जुनी मैत्रीण आनंदीत आहे, आणि तिला तणाव आहे, म्हणून मी तिच्यासोबत पंचगणीला जाते एका रात्रीसाठी. त्याने विचारले नाही. त्याचा विश्वास… तो माझ्या हृदयाला चुरसाळून टाकणारा होता.
फार्महाऊस डोंगराळ भागात होते, दाट हिरवळीत लपलेले. हवा थंड होती, आणि सगळीकडे धुके पसरले होते. अरविंद आधीच तिथे होता. त्याने साधे कपडे घातले होते – टी-शर्ट आणि जीन्स, पण ते त्याच्या तंदुरुस्त शरीरावर चिकटले होते. त्याचे स्नायू स्पष्ट दिसत होते.
“तू आलीस,” त्याने म्हटले, दार उघडत. त्याच्या डोळ्यात एक विजेसारखा चमकणारा भाव होता. “आत ये.”
आतल्या खोलीत अगदी साधे सजावट होती. एक मोठा सोफा, टीव्ही, आणि एक मोठं बेड. ते बेड मला एका सापासारखं डसणारं वाटत होतं.
“घाबरू नकोस,” त्याने म्हटले, माझ्या मानेच्या मागे उभे राहून. त्याच्या उंचीमुळे मी लहान वाटत होते. “मी तुला दुखवणार नाही. फक्त… आपण एकमेकांना ओळखूया.”
त्याने वाइन काढली. मी नकार दिला. तो स्वतःच एक ग्लास घेत बसला. त्याने माझ्याबद्दल, माझ्या नोकरीबद्दल, माझ्या आवडीनिवडींबद्दल प्रश्न विचारायला सुरुवात केली. हे सगळं इतके सामान्य वाटत होतं की ते भयानक होतं. मी एका word मध्ये उत्तरे देत होते.
संध्याकाळ झाली. बाहेर अंधार पडला. त्याने लाइट्स मंद केल्या. फक्त एका बाजूचा लॅम्प चालू होता.
“तू खूप ताणलीयस,” तो म्हणाला, सोफावर माझ्याजवळ येत. त्याच्या मांडी माझ्या मांडीला टॅक झाल्या. “आराम कर.”
“मला जायचंय,” मी कुजबुजले.
“नाही,” त्याचा आवाज गंभीर झाला. “तू आज रात्र इथेच आहेस. हे समजून घे.”
त्याने हळूवारपणे माझ्या केसांतून बोटे फिरवली. मी थरथरले. “तुझे केस… खूप मऊ आहेत.”
त्याचा स्पर्श… तो आकर्षक होता. तो घाणेरडा होता, पण त्याच्या बोटांची हालचाल हळूवार होती. मी माझे डोळे मिटले. माझं शरीर, भीतीने थकलेलं, एका विचित्र आरामाची भावना अनुभवू लागलं. हे चुकीचं होतं. पाप होतं. पण माझ्या मनातील एक लहानसा भाग… जागा झाला.
“तुला माहितीये का मी हे सगळं करतोय?” त्याने कानात कुजबुजले. “कारण तू माझ्यासाठी एक सपना आहेस. तू तिथे होतीस, माझ्या मित्राची मैत्रीण, आणि मी काहीच करू शकलो नाही. आता… आता परिस्थिती बदलली आहे.”
त्याने माझा हात घेतला आणि त्याच्या ओठांवर ठेवला. “तुझी त्वचा… इतकी कोमल.”
मी माझा हात ओढून घेण्याचा प्रयत्न केला, पण त्याने पकड धरली. त्याची पकड बळकट होती, पण दुखापत करणारी नव्हती. त्याने माझ्या हाताच्या पाठीवर हळूच किस मारली.
“मी तुला हळूहळू शिकवणार आहे, आदिती. तू कशासाठी बनवली आहेस ते.”
रात्र पडली. त्याने जेवणाचा ऑर्डर दिला. आम्ही खाल्ले. प्रत्येक क्षणाला ताण वाढत होता. त्याचे डोळे माझ्यावर होते. प्रत्येक वेळी मी उठले, तो जवळ येई. त्याच्या शरीराची उष्णता मला वेढत होती.
शेवटी, तो उभा राहिला आणि माझ्या कडे पाहत म्हणाला, “वेळ आली आहे.”
माझे हृदय धडधडायला लागले. “कशाची?”
“माझ्या अटींची पहिली किस्त,” तो म्हणाला. त्याने त्याच्या बॅगमधून एक जोडी मेटल हँडकफ काढली. ती चकचकीत, रुपेरी होती. “ही घे. तुझ्या मनगटांवर घाल.”
“नको,” मी मागे सरकले.
“आदिती,” त्याचा आवाज कठोर झाला. “तू कर. नाहीतर मी रोहनला आत्ताच फोन करतो.”
डोळ्यात अश्रू घेऊन, मी ती हँडकफ घेतली. ती थंड होती. मी माझ्या डाव्या मनगटावर ती बंद केली. क्लिकचा आवाज ऐकू आला. त्याने पुढे येऊन उजव्या मनगटावर दुसरी बंद केली. आता माझे हात समोरासमोर जोडलेले होते. मी एका कैद्यासारखी होते.
त्याने माझ्या केसांत बोटे घातली आणि माझं डोकं मागे ओढलं, माझे डोळे त्याच्याकडे लागले. “आत्तापासून, मी सांगेन ते तू करशील. समजलं?”
मी मान हलवली. भीतीने गिळगिळीत झालेले माझे गळे.
“चांगलं.”
त्याने मला बेडच्या कडेने उभं केलं. “आता, तुझी साडी. मी तुझ्यासारखी सुंदर साडी उतरवण्याची वाट बघत होतो.”
मी हात उचलले, पण हँडकफमुळे ते अडचणीचे होते. त्याने मदत केली नाही. फक्त पाहत राहिला. माझ्या हालचाली अजिबात सेक्सी नव्हत्या; त्या अडचणीच्या होत्या. शेवटी, साडीचा पल्ला सुटला आणि ती खाली सरकली. माझ्या आतील पेटीकोटमध्ये मी उभी होते.
“तो पण,” त्याने आज्ञा दिली.
पेटीकोट खाली पडला. आता फक्त माझा ब्रा आणि पँटी होती. थंड हवेने माझ्या शरीरावर काटे उभे केले. त्याचे डोळे माझ्या प्रत्येक इंचवर फिरत होते.
“खूपच परफेक्ट आहेस तू,” त्याने कुजबुजले. “तुझे आंबे… ती कमर… मी कल्पनाच केली नव्हती इतकं सुंदर.”
त्याने पुढे येऊन माझ्या ब्राच्या क्लॅपवर बोट ठेवले. “हा.”
मी तो क्लॅप उघडला. ब्रा शिथिल झाला. त्याने हळूवारपणे तो दूर सरकवला. माझे आंबे बाहेर पडले, थंड हवेला अनावरित. त्यांचे टिपे ताबडतोब कडक झाले. त्याने एक हात पुढे केला आणि त्याच्या तळहाताने एक आंबा दाबला. एक जोराचा, दाट स्पर्श.
“अहह…” एक आवाज माझ्या ओठांबाहेर पडला.
“आवाज काढ,” तो म्हणाला. “मला ऐकायचाय तुझा आवाज.”
त्याने दोन्ही हातांनी माझे आंबे पकडले आणि चोखायला सुरुवात केली. तो एकट्याच टिपेवर लक्ष केंद्रित करत नव्हता; तो संपूर्ण आंबा चोखत होता, दातांनी हळूच कुरतडत होता. वेदना आणि आनंदाची एक विचित्र मिश्रण भावना माझ्यात उसळली. माझे गुडघे कमजोर झाले. त्याने मला पकडून धरले.
त्याने मला बेडवर ढकलले. माझे हात अजूनही बंदिस्त होते. त्याने माझी पँटी खाली ओढली. माझी पुच्ची बाहेर आली. ती आधीच ओली होती, भीतीने नव्हे तर… काहीतरी इतर कारणाने.
“बघ तुझी पुच्ची,” त्याने म्हटले, बोटाने तिच्या बाहेरील भागाला स्पर्श केला. “ते मला बोलवत आहे.”
त्याने एक बोट आत ढकलले. मी चीत्कार केला. ते बोट जोराने फिरले, माझ्या आतल्या भागाला शोधत. दुसरे बोट त्याने जोडले. माझी पुच्ची त्याच्या बोटांना गरम आणि ओलसर आसरा देत होती. त्याने वेग वाढवला. माझे शरीर आकुंचन पावले. मी माझे डोळे मिटले, पण त्याने माझे डोके धरले आणि मला पाहायला भाग पाडले.
“मला डोळ्यात डोळे घालून बघ. हे तू करत आहेस हे बघ.”
माझ्या पुच्चीतून एक गरम लहर सुटली. मी थरथरले. माझे शरीर त्याच्या बोटांविरुद्ध आकुंचन पावले. त्याने हसत म्हटले, “पहिली. पण हे फक्त सुरुवात आहे.”
त्याने माझी पँटी पूर्णपणे काढून टाकली. आता मी पूर्णपणे नागडी होते, फक्त हँडकफ होती. त्याने स्वतःचे कपडे काढले. त्याचे शरीर… ते एका शिल्पकाराचे काम वाटत होते. स्नायूंचे आकुंचन, रुंद छाती, आणि त्याच्या जीन्समध्ये, एक मोठा उभा आकार दिसत होता. त्याने जीन्स उतरवल्या. त्याचा लवडा बाहेर पडला. तो लांब, जाड, आणि रक्ताने भरलेला होता. टिप गडद गुलाबी होती आणि त्यावर एक अश्रू आकाराचा थेंब दिसत होता.
“तो बघ,” त्याने म्हटले, त्याच्या लवड्याला हात लावत. “हा तुझ्यासाठी आहे. आज रात्रभर.”
त्याने मला बेडच्या कडेने उभं केलं आणि माझं डोकं खाली ढकललं. माझे हात, बंदिस्त असल्यामुळे, माझ्या समोर होते. माझी गांड त्याच्याकडे होती.
“आता, तुझी गांड मला दाखव,” त्याने म्हटले.
मी शरमले, पण त्याने माझ्या नितंबांच्या दरम्यान बोटे फिरवली. “हे. ही तुझी गांड. आज रात्र मी याला पण भेट देणार आहे.”
त्याने त्याच्या लवड्याची टिप माझ्या पुच्चीच्या तोंडाशी ठेवली. ती गरम आणि ओली होती. त्याने हळूवारपणे आत ढकलण्यास सुरुवात केली.
मी किंचाळले. तो खूप मोठा होता. त्याने माझ्या मानेच्या मागे केसांचा गुच्छ धरला आणि मला मागे ओढले, माझं डोकं त्याच्या छातीवर टेकलं.
“शांत हो,” त्याने कानात कुजबुजले. “हळूवारपणे.”
त्याने पूर्ण लांबी आत ढकलली. माझी पुच्ची त्याच्या लवड्याभोवती आकुंचन पावली, त्याला गरमीने वेढले. त्याने हलण्यास सुरुवात केली. प्रत्येक ढकलण्याने माझ्या आत एक विचित्र भरारी येत होती. वेदना होती, पण त्याच्या बरोबरच एक तृप्तीची भावना होती. माझे शरीर, इतक्या वर्षांनी, एका नव्या स्पर्शाला प्रतिसाद देऊ लागले.
त्याने वेग वाढवला. माझी गांड त्याच्या ओटीपोटाला आदळत होती. प्रत्येक आदळण्याचा आवाज खोलीत प्रतिध्वनित होत होता. त्याचा लवडा माझ्या आतल्या भागाला शोधत होता, प्रत्येक वळणावर दाब देत होता.
“तू इतकी तंग आहेस…” त्याने गुरगुरले. “माझा लवडा तुझ्यात बरा दिसतोय.”
त्याने माझे हात धरले, हँडकफच्या मेटलने, आणि मला पुढे ढकलले. आता मी बेडवर पूर्णपणे झुकले होते, माझे डोके उशाशी टेकले होते. त्याने माझ्या नितंबांवर हात ठेवले आणि त्यांना चिरडले. त्याचे ढकलणे अधिक जोरदार झाले. मी ओरडले, पण तो माझे तोंड बंद करण्यासाठी एक उशी आणला आणि माझ्या दातात ठेवली.
“शांत राहा. फक्त अनुभव घे.”
त्याच्या गोट्या माझ्या पुच्चीवर आपटत होत्या. त्याचा लवडा माझ्या आत एका गतीने फिरत होता ज्याने माझे विचारच उडून गेले. भीती, अपराधीपणा… हे सगळं लुप्त झालं. फक्त शरीर होतं. फक्त ही क्रिया.
मी पुन्हा एकदा सीमेवर पोहोचले. माझ्या पुच्चीतून एक जोरदार आकुंचन सुरू झाले. माझे पाय थरथरले. त्याने हे जाणले आणि त्याने आपला वेग आणखी वाढवला. त्याचे ढकलणे अशक्त होते, प्रत्येक वेळी मला बेडवर पुढे ढकलत.
“होय… होय…” तो गुरगुरला.
त्याने माझ्या केसांचा गुच्छ अधिक जोरात ओढला, माझे डोके मागे झुकले. त्याच्या शरीरात एक तीव्र कंपन सुरू झाले. त्याने एक दीर्घ, गडगडाटी ओरड काढली आणि माझ्या आत झवलं. गरम द्रव्याचा एक ओघ माझ्या पुच्चीत भरला. तो खोलवर, खोलवर झवत होता, प्रत्येक थेंब आत ढकलत होता.
त्याने हलणे थांबवले, पण आतच राहिला. त्याचा लवडा माझ्या आत किंचित थरथरत होता. त्याने माझ्या पाठीवर हळूच किस मारली.
“पहिली फेरी संपली,” त्याने कानात कुजबुजले. “पण रात्र अजून लांब आहे.”
त्याने आपला लवडा बाहेर काढला. माझ्या पुच्चीतून त्याचे वीर्य बाहेर वाहू लागले, गरम आणि चिकट. त्याने ते बोटाने गोळा केले आणि माझ्या तोंडाजवळ नेले.
“घे. हे तुझं आहे आता.”
मी मान हलवली, पण त्याने माझे जबडे दाबले आणि ते बोट माझ्या तोंडात घातले. चव खारट आणि विशिष्ट होती. मी गिळंकृत केले.
“चांगलं.”
त्याने माझ्या हँडकफ काढल्या. माझे मनगट लाल झाले होते. त्याने त्यांना हळूच चोखले. “आता झोप. सकाळी पुन्हा सुरुवात होणार आहे.”
मी बेडवर पडले, एका गोंधळलेल्या, थकलेल्या भावनेने भरलेली. तो माझ्यापाशी झोपला, त्याचा एक हात माझ्या छातीवर. मी झोपू शकले नाही. माझ्या मनात फक्त एकच विचार होता: हे फक्त पहिलं होतं.
सकाळ झाली. धुके अजून होते. अरविंद आधीच जागा होता. तो फक्त बॉक्सरमध्ये होता, त्याचा लवडा आधीच उठलेला दिसत होता.
“उठ,” त्याने म्हटले. “दुसरी फेरी सुरू होते.”
त्याने मला बेडवर पाठीवर झोपवले. मग तो माझ्या वर आला, पण उलट्या दिशेने. त्याचे तोंड माझ्या पुच्चीजवळ होते, आणि माझे तोंड त्याच्या लवड्याजवळ.
“६९,” त्याने म्हटले. “मी तुला चोखतो, तू मला चोख.”
त्याचा लवडा माझ्या तोंडाजवळ होता. तो गुलाबी आणि रक्ताने भरलेला होता. त्याच्या टिपेवर अजून एक थेंब होता. त्याने माझ्या पुच्चीला जीभ फिरवली.
“चालू कर.”
मी माझे ओठ उघडले आणि त्याच्या लवड्याची टिप माझ्या तोंडात घेतली. तो मीठासारखा चवदार होता. त्याने आनंदाची एक गुरगुर काढली आणि माझ्या पुच्चीत जीभ ढकलली.
हे एक विचित्र समन्वय होता. मी त्याचा लवडा चोखत होते, तो माझी पुच्ची चोखत होता. त्याची जीभ माझ्या आतल्या भागात शिरत होती, प्रत्येक गुळगुळीत पृष्ठभागाला भेट देत होती. मी त्याच्या लवड्यावर अधिक जोर दिला. त्याने माझ्या पुच्चीच्या टिपेवर दात लावले, हळूच. वेदनेच्या एका लहरीने माझे शरीर आकुंचन पावले.
त्याने मला उलटवले. आता मी त्याच्यावर होते, पण पाठीने. माझी पुच्ची त्याच्या तोंडाजवळ होती, आणि माझे तोंड त्याच्या लवड्याजवळ. ही स्थिती अधिक गहन होती. त्याने माझ्या नितंबांवर हात ठेवले आणि मला त्याच्या तोंडाकडे ढकलले. त्याची जीभ माझ्या पुच्चीत आणि गांडच्या छिद्रात फिरू लागली.
मी त्याचा लवडा खोलवर घेतला. तो माझ्या घशात पोहोचला. मला उलट्या येण्याचा भास झाला, पण त्याने माझे डोके धरले आणे मला खाली ढकलले. “सगळा घे. माझा लवडा तुझ्या घशात जायला हवा.”
ते कठीण होते. माझे डोळे अश्रूंनी भरले. पण मी तसे केले. त्याचा लवडा माझ्या घशात गेला. त्याने आनंदाने किंचाळले आणि माझ्या पुच्चीत दोन बोटे ढकलली.
मी गुदगुल्या होऊन हसले, पण माझ्या तोंडातील लवड्यामुळे तो आवाज गुदगुद्या ओरडण्यासारखा झाला. त्याच्या बोटांनी माझ्या आत एक वेगाने रिदम सुरू केला. मी त्याच्या लवड्यावर चोखणे सुरूच ठेवले, पण माझी लय बिघडली.
त्याने मला पुन्हा उलटवले. आता मी त्याच्याखाली होते. त्याने माझे पाय वर उचलले आणि माझ्या खांद्यांजवळ ठेवले. माझी गांड हवेत होती. त्याचा लवडा माझ्या पुच्चीच्या तोंडाशी होता.
“आता मी तुझ्या पुच्चीत पुन्हा जाणार आहे,” त्याने म्हटले. “पण यावेळी, मी तुझ्यात काहीतरी भरून टाकणार आहे.”
त्याने आत ढकलण्यास सुरुवात केली. ही स्थिती अधिक खोलवर जाणारी होती. त्याचा लवडा माझ्या गर्भाशयाच्या मानेला आदळला. मी किंचाळले. तो वेगाने ढकलत होता, प्रत्येक वेळी माझे शरीर बेडवर सरकत होते.
“होय… ही तुझी पुच्ची… ही माझी आहे…” त्याने गुरगुरले.
त्याच्या गोट्या माझ्या पुच्चीवर आपटत होत्या. त्याचा पसरा जोरात वाढला. त्याने माझ्या छातीवर हात ठेवले आणि माझे आंबे चिरडले. वेदना आणि आनंदाच्या कक्षेत मी हरवले गेले.
मी पुन्हा सीमेवर पोहोचले. माझ्या पुच्चीतून एक जोरदार आकुंचन सुरू झाले. माझे पाय थरथरले. त्याने हे जाणले आणि त्याने आपला वेग आणखी वाढवला. त्याचे ढकलणे अशक्त होते.
“मी येतोय…” त्याने गर्जना केली.
त्याने खोलवर ढकललं आणि माझ्या आत झवलं. हा ओघ पहिल्यापेक्षा जास्त गरम आणि प्रचंड होता. तो माझ्या पुच्चीत भरत होता, गर्भाशयापर्यंत पोहोचत होता. त्याने हलणे थांबवले, पण आतच राहिला, त्याचा लवडा माझ्या आत थरथरत होता.
काही क्षणांनंतर, त्याने बाहेर काढले. माझ्या पुच्चीतून वीर्याचा एक प्रवाह बाहेर पडला, बेडवर पसरला. त्याने ते बोटाने गोळा केले आणि माझ्या पोटावर फिरवले.
“हे बघ,” त्याने म्हटले. “माझं बीज तुझ्यावर. तू आता माझी आहेस.”
त्याने मला शॉवरमध्ये नेले आणि स्वतःच धुतले. पण त्याची नजर माझ्यावरच होती. “आता आपण मुंबईला परत जातो. पण वाटेत, आपण थांबणार आहोत. एक आणखी भेट.”
कारच्या प्रवासात, धुके अजून होते. अरविंद गाडी चालवत होता. मी त्याच्या पुढ्यात बसले होते, माझे कपडे परत केले होते, पण माझ्या आत त्याचे वीर्य अजून होते.
अचानक त्याने गाडी रस्त्याच्या कडेने थांबवली. आजूबाजूला कोणी नव्हते, फक्त दाट झाडी.
“ये,” त्याने म्हटले.
त्याने मला गाडीच्या मागच्या सीटवर नेले. “आता शेवटचं. तू माझ्यासमोर झुक.”
मी तसे केले. माझी गांड त्याच्यासमोर होती. त्याने माझी स्कर्ट वर केली आणि पँटी खाली ओढली. त्याचा लवडा आधीच तयार होता.
“आता मी तुझ्या गांडमध्ये जाणार आहे,” त्याने म्हटले.
“नको…” मी कुजबुजले.
“होय. हे माझ्या अटींचा शेवटचा भाग आहे.”
त्याने माझ्या गांडच्या छिद्रावर थुंकी लावली आणि नंतर त्याच्या लवड्याची टिप तिथे ठेवली. तो हळूवारपणे ढकलू लागला.
हे दुखापत करणारे होते. खूप. मी रडले. त्याने माझ्या कमरेभोवती हात गुंडाळले आणि मला जवळ ओढले.
“शांत हो. हळूहळू सैल होईल.”
त्याने पूर्ण लांबी आत ढकलली. माझी गांड त्याच्या लवड्याभोवती आकुंचन पावली. ही संवेदना अगदी वेगळी होती. ती जास्त ताणलेली, जास्त तीव्र होती. त्याने हलण्यास सुरुवात केली. प्रत्येक हालचालीने एक ज्वलंत वेदना निर्माण केली, पण त्याच्या बरोबरच एक विचित्र तृप्ती होती.
त्याने वेग वाढवला. गाडी त्याच्या हालचालींनी हलू लागली. माझे हात खिडकीवर आपटले. त्याने माझे केस धरले आणि माझे डोके मागे ओढले.
“तू माझी रांड आहेस,” त्याने कानात कुजबुजले. “फक्त माझ्यासाठी. आणि हे चुकीचं नाहीये, कारण तुला हे आवडतंय. तुझी पुच्ची ओली आहे हे मला कळतंय.”
खरंच होतं. माझ्या पुच्चीतून एक ओलसर प्रवाह खाली वाहत होता. वेदना आणि आनंदाच्या भावनांनी मी गोंधळून गेले होते.
त्याचे ढकलणे अधिक जोरदार झाले. त्याने माझ्या नितंबांवर मारले, प्रत्येक वेळी एक लाल ठसा उठत होता. “होय… ही गांड… ही माझी आहे…”
मी सीमेवर पोहोचले. माझ्या पुच्चीतून एक जोरदार आकुंचन सुरू झाले. मी ओरडले. त्याने हे जाणले आणि त्याने आपला वेग आणखी वाढवला.
“मी येतोय…” त्याने गर्जना केली.
त्याने खोलवर ढकललं आणि माझ्या गांडमध्ये झवलं. गरम द्रव्य माझ्या आत भरले. हा ओघ अगदी गरम होता. त्याने हलणे थांबवले, पण आतच राहिला, त्याचा लवडा माझ्या गांडमध्ये थरथरत होता.
काही क्षणांनंतर, त्याने बाहेर काढले. माझ्या गांडमधून वीर्य बाहेर वाहू लागले. त्याने ते बोटाने गोळा केले आणि माझ्या तोंडाजवळ नेले.
“घे. हे सगळं.”
मी ते चोखले. चव खारट आणि विशिष्ट होती.
त्याने मला कपडे परत करायला दिले. गाडी पुन्हा सुरू केली. काही वेळाने, तो बोलला.
“आता हे फोटो नष्ट होतील. तू मुक्त आहेस.”
पण मला माहिती होतं की ते खरं नव्हतं. मी कधीच मुक्त होणार नव्हते. कारण आता, माझ्या शरीरावर त्याचे ठस्से होते. माझ्या आत त्याचे बीज होते. आणि सर्वात वाईट म्हणजे… माझ्या मनात एक भाग होता ज्याला हे आवडले होते.
मी घरी परतले. रोहनने मला आलिंगन दिले. “तू ठीक आहेस ना? तुला आनंदी वाटलं का?”
मी हसले, एक खोटं, भंगुर हास्य. “होय. खूप छान होतं.”
पण माझ्या मनात, मी फक्त एकच गोष्ट विचार करत होते: अरविंदचा पुढचा फोन येणार होता. आणि मी त्याला नकार देणार नव्हते.
कारण आता, मी फक्त त्याची होते.