(कथाकार: ऋजुल सावंत)
मी ऋजुल सावंत. वय 38. धुळ्यात देवपूरमध्ये राहतो. फर्निचरचा छोटासा शोरूम चालवतो. माझी बायको मृण्मयी. ती माझ्यापेक्षा तीन वर्षांनी लहान, 35 वर्षांची. आमचा संसार बरा चालला होता. स्थिर, सुरक्षित. मग ती आली. कैरवी सप्रे. वय 27. आमच्या सोसायटीत, आमच्या शेजारच्या फ्लॅटमध्ये नुकतीच राहायला आलेली. तिच्यामुळे माझ्या संसारात एक भेग पडली. आणि मीच ती भेग मोठी केली.
कैरवीची पहिली ओळख झाली ती एका शनिवारी सकाळी. मी न्यू आनंदनगरला माझ्या शोरूमवर जायला बाहेर पडलो तेव्हा तिला बघितलं. ती दरवाजात उभी होती. तिचा चेहरा ताजा, निरागस दिसत होता. केस लांब, खांद्यावर पसरलेले. ती टी-शर्ट आणि डेनिम शॉर्ट्समध्ये होती. तिचे पाय… सुंदर होते. सरळ, आकर्षक. मी माझे डोळे दूर केले.
ती एका प्रायव्हेट कंपनीत काम करायची, देवपूरच्याच एका ऑफिसमध्ये. तिचं बोलणं हसरं, थेट असायचं. एक दिवस मी तिला विचारलं, “तू इकडे एकटीच राहतेस का?” ती म्हणाली, “हो. ब्रेकअप झाला. म्हणून नवीन ठिकाण शोधलं.” तिच्या डोळ्यात एक दुःखाची ओलांडून गेली. मला वाटलं, ती नाजूक आहे.
मृण्मयीनेही तिला पाहिलं होतं. एक दिवस ती म्हणाली, “शेजारची मुलगी एकटीच वाटते. कधीतरी जेवणासाठी बोलवू.” मी मनातल्या मनात घाबरलो. पण म्हटलं, “हो. चांगलंच आहे.”
त्या दिवसापासून काहीतरी बदललं. लिफ्टमध्ये भेटलो, तर ती जवळ उभी राहायची. तिचा परफ्यूमचा सुगंध… माझ्या मेंदूत भरायचा. ती जाणूनबुजून माझ्याजवळ यायची का? मला कळत नव्हतं. पण मला ते आवडत होतं.
ही ताण सुरू झाली ती एका संध्याकाळी. मी ऑफिसहून परतलो होतो. दरवाजात किल्ली लावताना कैरवीचा दरवाजा उघडला. ती बाहेर पडली. “अरे, ऋजुलभाऊ. मला एक फेवर मागायचं होतं,” ती म्हणाली.
“काय?”
“माझ्या रूममध्ये एक लाइट फ्यूज झालाय. बदलायला मदत करशील?”
मी थांबलो. मनात आलं, नको म्हण. पण माझं मुंब डोललं. “चल.”
तिचा फ्लॅट आमच्यासारखाच होता. पण तिच्या सुगंधाने भरलेलं. तिने मला बेडरूममध्ये नेलं. टेबल लॅम्प चालत नव्हतं. मी फ्यूज बदललं. काम संपलं. मी परतायच्या आत, ती म्हणाली, “थॅंक्यू. चहा ठेवू का?” तिचा स्वर नर्म, आमंत्रण देणारा होता.
“नको, मला जायला हवं,” मी म्हटलं, पण माझे पाय हलले नाहीत.
“फक्त एक कप,” ती म्हणाली आणि किचनकडे निघाली. तिचा मागचा भाग… तिची गांड… ती स्किन टाइट जीन्समध्ये होती. मी माझे डोळे मिटले.
आम्ही सोफ्यावर बसलो. तिने चहा दिला. आमच्या हातांचा स्पर्श झाला. ती जवळ होती. इतकी जवळ, की तिच्या उबीची उब मला जाणवत होती. तिचे आंबे… ते टॉपमधून उठलेले दिसत होते. मी माझा घास घोटला.
“तू खूप सिन्सियर दिसतोस,” ती म्हणाली, हसत.
“मी नाही.”
“आहेस. पत्नीशी कसं जमतं?”
प्रश्नाने मी चक्रावलो. “बरं. सर्व काही नॉर्मल आहे.”
“नॉर्मल…” ती म्हणाली, शब्दाला जोर देत. “नॉर्मल कधी कंटाळवाणं होत नाही का?”
मी काही बोललो नाही. ती जवळ सरकली. तिचे गुडघे माझ्या गुडघ्याला टेकले. “मला वाटतं, तुला थोडा फन पाहिजे आहे, ऋजुल,” ती म्हणाली, फिसफिसत. तिचे ओठ… ते पुकळे होते. मी माझा हात उचलला आणि तिच्या गालाला हलकं स्पर्श केला. तिने डोळे मिटले. ती एक कोमल किस सोडली.
मग मी काय केलं? मी तिला ओढून घेतलं. माझे ओठ तिच्या ओठांवर दाबले. ती परत किस दिली. तिचा हात माझ्या मानेवर फिरला. मग तिने माझा चेहरा दूर ढकलला. ती हसत होती, पण तिचे डोळे गडद होते. “हळू, भाऊ,” ती म्हणाली. “एवढ्यात सगळं नाही.”
मी उठलो. माझं हृदय धडधडत होतं. “मला… मला जायला हवं,” मी म्हटलं.
“हो,” ती म्हणाली, सोफ्यावर आडवी होत. “पण तू परत येशील ना?”
मी परत आलो. दोन दिवसांनी. माझं मन मला शिव्याशाप देत होतं. पण माझे पाय तिच्या दारापर्यंत मला नेऊन ठेवत होते. तिने दार उघडलं. ती एका लहानशा नाइटीमध्ये होती. रेशमी. काळी. ती काही बोलली नाही. मला आत ओढून घेतलं.
तिच्या बेडरूममध्ये फक्त एका बाजूला लावलेला टेबल लॅम्पचा प्रकाश होता. ती माझ्यासमोर उभी राहिली. मी माझे हात तिच्या कंबरेभोवती घातले. ती जवळ आली. तिचे आंबे माझ्या छातीवर दाबले गेले. मी तिच्या नेकलाइनमध्ये ओठ रोवले. तिची त्वचा मऊ होती. तिने एक आर्त किस सोडली.
मग ती माझी शर्ट उघडली. तिचे हात माझ्या छातीवरून खाली सरकले. माझा लवडा आधीच ताठ झाला होता. तिने तो झेपला, जीन्सच्या कपड्यातूनच. “वा…” ती म्हणाली. मी तिला पलंगावर ढकललं. ती पडली. तिची नाइट वर सरकली. ती अंडरवेअरमध्ये होती. काळी लेस.
मी तिच्यावर झुकलो. माझे ओठ तिच्या स्तनांवर गेले. मी तिच्या आंब्यांना माझ्या तोंडात घेतलं. चोखलं. ती ओरडली. तिचे हात माझ्या केसात रुतले. मग माझा हात खाली सरकला. मी तिच्या अंडरवेअरच्या कडेला हलकेपणाने स्पर्श केला. ती गरम होती. ओली. मी कपडा बाजूला सारला. माझी बोटं तिच्या पुच्चीत शिरली. ती अरुंद, गरम होती. ती माझ्या खांद्यावर दात रोवून ओरडली. “आत्ताच… थांब…” ती हळूच म्हणाली.
पण मी थांबलो नाही. मी तिच्यावर झुकलो आणि तिच्या पुच्चीत माझी जीभ घातली. तिचा चव… ती मादक होती. ती पलंगावर वाकली. तिचे हात माझ्या डोक्याला दाबून धरले. “ओह गॉड… ऋजुल… होय…” ती ओरडत होती.
मग तिने मला वर ओढलं. तिने माझी बेल्ट उघडली. माझा लंड बाहेर पडला. तिने त्याला तिच्या हातात घेतलं. दोन-तीन वेळा झटके दिले. मग ती खाली सरकली. तिने माझा लवडा तिच्या तोंडात घेतला.
मला वाटलं, मी स्वर्गात पोहोचलो आहे. तिची जीभ, तिचे ओठ… ती खूप चांगली होती. तिने माझा संपूर्ण लंड तिच्या तोंडात घेतला. मी तिच्या डोक्यावर हात ठेवला. मग मी तिला वर ओढलं. “आता पुरे,” मी गदगदलेल्या आवाजात म्हटलं. “मला तुझ्यातच जायचंय.”
मी तिला पलंगावर झुकवलं. तिने तिची गांड वर करून घेतली. मी तिच्या मागे उभा राहिलो. मी माझ्या लंडाला हाताने मार्गदर्शन केलं. आणि मग मी तिला झवलो.
तिला दुखावलं का? मला माहीत नाही. ती जोरजोरात ओरडली. “अरे… आ… हळू!” पण मी हळू केलं नाही. मी तिला झवून टाकलं. जोरजोरात. तिची गांड माझ्या मांडीवर आपटत होती. खोल, जोरदार झटके. खोलीत फक्त आपटण्याचा आवाज आणि तिचे ओरडणे ऐकू येत होतं.
मी तिचे केस ओढले. तिच्या खांद्यावर दात रोवले. ती मागे वाकली आणि माझे ओठ चोखले. तिचे हात माझ्या पाठीवरून खाली सरकले, माझी गांड चिमटीत होती. “मला झव… मला झव,” ती गुरगुरली.
मी तिला पलंगावर पाठीवर ढकललं. मी तिच्या पायांना वर उचलले. आणि मग मी पुन्हा तिला झवलो. ही वेळ आणखी जोरदार. तिची पुच्ची माझ्या लंडाला घट्ट पकडून होती. प्रत्येक झटक्याने ती ओरडत होती. तिचे डोळे बंद होते. तिचे ओठ कोरडे पडले होते.
“I like it… I like it” , ती म्हणत होती.
मला वाटलं, मी स्खलनाच्या जवळ आलो आहे. पण मी थांबलो. मी तिला वर ओढलं. तिला माझ्यावर बसवलं. तिने माझा लंड तिच्या आत घेतला. आणि मग ती हलली. वर-खाली. तिचे आंबे माझ्या डोळ्यांसमोर डोलत होते. मी त्यांना पकडले. चोखले. ती माझ्या वर उड्या मारत होती. तिचे केस हवेत फेकले गेले होते.
“मी येते आहे… मी येते आहे ऋजुल!” ती ओरडली. आणि मग ती कंपायमान झाली. तिची पुच्ची आतून आकुंचन पावली. तिचा आवाज एका दीर्घ किंकाळीत बदलला.
ते पाहून मला आता राहवलं नाही. मी तिला खाली ढकललं. मी तिच्यावर आडवा झालो. आणि मग मी तिला शेवटचे, सर्वात जोरदार झटके दिले. माझा लंड तिच्या आत खोलवर गेला. आणि मग मी सोडलं. मी आत सोडलं. माझं संपूर्ण वीर्य तिच्या आत ओतलं. प्रत्येक झटक्यासोबत मी ओरडलो.
मग शांतता पसरली. फक्त धापेचे आवाज. मी तिच्यावरून खाली सरकलो. आम्ही दोघे पलंगावर आडवे पडलो होतो. माझा लंड तिच्या पुच्चीतून बाहेर सरकला, वीर्याने भरलेला.
काही वेळाने ती म्हणाली, “वा.”
मी काही बोललो नाही.
“तू खूप चांगला आहेस,” ती म्हणाली.
मी माझे डोळे मिटले. माझ्या मनात एकच विचार येत होता: मृण्मयी.
ते पहिलं होतं. पण शेवटचं नव्हतं. कैरवी आणि माझे संबंध अनेक महिने चालले. प्रत्येक भेटीत आम्ही एकमेकांना झवलो. वेगवेगळ्या पोझिशनमध्ये. वेगवेगळ्या ठिकाणी. तिच्या फ्लॅटमध्ये. माझ्या शोरूमच्या मागच्या खोलीत. पांझरा नदीकाठच्या रात्री.
पण प्रत्येक वेळी, जेव्हा मी तिला झवत होतो, तेव्हा माझ्या डोळ्यासमोर मृण्मयीचा चेहरा येत होता. ती माझी वाट पाहात असते, स्वयंपाकघरात. ती मला प्रश्न विचारत नसे, माझ्या उशीरा होण्याबद्दल. तिचा विश्वास पूर्ण होता.
एक दिवस कैरवी म्हणाली, “मला इथे राहवत नाहीये. मला परत मुंबईला जायचंय.”
मी विचारलं, “मग आमचं?”
ती हसली. “आमचं काय? हे फन होतं, ऋजुल. फक्त फन.”
ती गेली. तिचा फ्लॅट रिकामा झाला.
आज मी माझ्या घरात बसलो आहे. मृण्मयी स्वयंपाकघरात आहे. तिने आज माझ्या आवडीची भाजी केली आहे. मी तिच्याकडे पाहिलं. तिच्या चेहऱ्यावर समाधान आहे. तिला काही माहीत नाही. कधीच माहीत झालं नाही.
मी माझ्या आत्मकथेचा शेवटचा पृष्ठ लिहीत आहे. ही कहाणी मी कोणाला सांगणार नाही. पण लिहून ठेवली पाहिजे, असं वाटतं. कारण हा विश्वासघात केवळ मृण्मयीचा नव्हता. तो माझा स्वतःच्याशी केलेला विश्वासघात होता. मला माझं संसार आवडत होतं. मला माझी बायको आवडते. पण मी एका नवीन आकर्षणासाठी ते सगळं धोक्यात घातलं. आणि त्याची किंमत मी आजपर्यंत मोजत आहे. प्रत्येक रात्री, जेव्हा मी मृण्मयीला झोपलेली पाहतो, तेव्हा मला माझ्या करणीची जाणीव होते. ती कायम राहील.
धुळ्यातलं माझं जग स्थिर राहिलं. पण आतून मी फुटलो आहे. आणि तो फुटलेला भाग कधी बरा होणार नाही. हेच माझ्या आत्मकथेचं सत्य आहे.