मी, समीर, एकतर्फीपणे ऑफिसच्या कॉन्फरन्स रूममध्ये बसलो होतो. नागपूरच्या सिव्हिल लाइन्समधील आमच्या कॉर्पोरेट ऑफिसची ही संध्याकाळ शांत झाली होती. फक्त माझ्या लॅपटॉपचा हलका गुणगुणाट आणि एअर कंडिशनरचा सततचा सुर खोलीत पसरला होता. कामाचा दिवस संपला होता, पण माझ्यासाठी अजूनही एक रिपोर्ट बाकी होती. माझे निळे फॉर्मल शर्ट आणि ट्राउझर्स या निर्जन वातावरणात जणू अजूनही कामाच्या मूडमध्येच होते.
तिची ओळख झाली ती फक्त दोन आठवडे पूर्वीच. काव्या, नवीन जॉईन केलेली प्रोजेक्ट मॅनेजर. आज तीही तिच्या केबिनमध्ये राहिली होती, अखेरचे काम न्याहाळत. तिचे केस, एका सुंदर बनावटीत माथ्यावर गुंफलेले, तिच्या गोऱ्या गालांवरच्या हलक्या कुचकुचीत खूप साजेसे होते. तिचा फॉर्मल ब्लाउज आणि टेलर्ड ट्राउझर्स तिच्या सुडौल आकृतीवर अगदी परफेक्ट बसत होते. तिच्या हालचालीत एक आत्मविश्वास होता, पण डोळ्यात एक विलक्षण शांतपणा होता. आम्ही दोघेही व्यावसायिक राहिलो होतो – मीटिंग्समध्ये कामाबद्दलचे विचार, ईमेल्स, फोन कॉल्स. पण कधीतरी तिच्याकडे पाहताना, तिची हसण्याची पद्धत, ती केस मागे सारायची तिची सवय, या सगळ्यामुळे माझ्या मनात एक उत्सुकता निर्माण झाली होती. ती कोण आहे? तिच्याबद्दल अजून काय आहे?
आज संध्याकाळी, जेव्हा ती माझ्या केबिनच्या दारात उभी राहिली तेव्हा तो एक योगायोग होता का की काहीतरी आणखी, ते मला माहीत नव्हते. “समीर, तुम्ही अजूनही आहात? सगळे गेलेत,” तिचा आवाज मऊ होता, पण त्यात एक आरामदायी ऊर्जा होती.
“हो, हा रिपोर्ट…,” मी म्हटलं, डोळे उचलून तिच्याकडे पाहिलं. ती आत आली, तिच्या हातात दोन कॉफीचे पेपर कप होते. “मला वाटलं तुम्हाला ही हवी असेल,” ती म्हणाली, एक कप माझ्या टेबलावर ठेवत. तिच्या बोटांचा स्पर्श कपाच्या बाजूला झाला, आणि माझ्या हाताला जरासा चुकून लागला. ती माघारी घेताना तिचे डोळे माझ्याशी भेटले. तो क्षण जरा जास्तच वेळ टिकला. एक लहानशी हसू तिच्या ओठांवर उठली आणि खाली बसली. “धन्यवाद, काव्या,” मी म्हटलं, आभार मानले.
तिने माझ्या समोरच्या खुर्चीवर बसायचं ठरवलं. तिच्या बसण्याच्या पद्धतीत एक नैसर्गिक सुंदरता होती. आमची चर्चा कामाबद्दल सुरू झाली, पण लवकरच ती इतर गोष्टींकडे वळली – चित्रपट, आवडता अन्न, नागपूरच्या बाहेरचे प्रदेश. तिचं बोलणं, तिचे विचार, सगळंच मला आकर्षक वाटू लागलं. मी तिच्या डोळ्यात पाहू लागलो, तिच्या हावभावांकडे लक्ष द्यू लागलो. ती जेव्हा हसली, तेव्हा तिच्या गालावरचे बारीक खळगे दिसू लागले. तिच्या ब्लाउजच्या नेकलाईनमधून दिसणारा तिच्या मानेचा हलका आकार माझे लक्ष वेधून घेत होता.
तेवढ्यात तिने एक विचित्र प्रश्न विचारला. “तुम्हाला असं वाटतं का, की आपण ज्याच्याशी काम करतो त्याच्याबद्दल कधी कधी फार काही माहीत नसतं, पण तरीही एक विचित्र आकर्षण वाटू लागतं?” तिने माझ्याकडे पाहिलं, डोळे थोडे अर्धवट उघडे ठेवून. तिच्या प्रश्नात एक चिमटा होती, एक आमंत्रण होतं.
“होय,” मी मंजूर केलं, माझा आवाज थोडा कर्कश झाला. “मला वाटतं मी तुमच्याबद्दल असंच काहीतरी वाटू लागलो आहे.”
तिच्या ओठांवर पुन्हा तीच लहानशी, रहस्यमय हसू आली. ती उठली आणि तिचा कप उचलण्यासाठी माझ्या टेबलकडे झुकली. तेव्हा तिच्या ब्लाउजचा हलका स्पर्श माझ्या हाताला झाला. तो स्पर्श जाणीवपूर्वक होता का? मला माहीत नव्हतं. पण त्याने माझ्या शरीरात एक थरथर निर्माण केली. ती सरळ उभी राहिली, आणि माझ्या अगदी जवळ आली. तिच्या श्वासाची उबदार हवा माझ्या गालांवर जाणवली. “मला वाटतं आपण या ऑफिसच्या चार भिंतींच्या बाहेरही एकमेकांना ओळखू शकतो,” ती कुजबुजली, तिचे डोळे माझ्या ओठांवर ठेवले होते.
मग घडलं ते अचानक. माझा हात उठला आणि मी तिच्या गालावर हलकंच स्पर्श केला. तिने डोळे मिटले, तिचं डोके माझ्या हाताला जरासा झुकतंय का असं वाटलं. पुढचा पल्ला मी मारला. मी पुढे झुकलो आणि तिच्या ओठांवर एक हलुका, चाचणीचा चुंबन घेतलं. तिने प्रतिसाद दिला, तिचे ओठ माझ्याशी जुळले, आणि तो एक क्षण सगळंच बदलून गेला. चुंबन अधिक आतुर, अधिक गहन झालं. तिचे हात माझ्या मानेभोवती गुंडाळले, आणि माझे हात तिच्या पाठीवरून खाली सरकले.
तेवढ्यात तिने माझे डोके हलकंसे मागे सारलं. तिचे डोळे अगदी गडद झाले होते. “इथं नाही,” ती म्हणाली, पण तिच्या आवाजात नकार नव्हता, तर एक आग्रह होता. “चला किचनमध्ये. तिथे जास्त जागा आहे.”
मी तिचा हात धरला आणि आम्ही शांत कॉरिडॉर ओलांडून किचनकडे निघालो. किचनमधील स्टील काउंटर चंदेरी दिव्यांखाली चमकत होता. तिने माझ्या कंबरेभोवती हात टाकले, आणि मी तिला काउंटरच्या काठावर बसवलं. तिचे पाय हवेत लटकले, आणि मी त्यांच्यामध्ये उभा राहिलो. माझे हात तिच्या गुडघ्यांवरून वर सरकले, तिच्या ट्राउझर्सच्या कपड्याखालील तिच्या मांड्यांच्या मऊ आकाराचा अनुभव घेत.
मग मी एक चपळ हलचाल केली. माझा हात उठला आणि मी तिच्या नितंबावर एक खेळी करणारा, हलका थप्पड मारला. आवाज जोराचा नव्हता, पण तो खोलीत प्रतिध्वनित झाला. काव्याच्या तोंडातून एक आर्त, अर्धवट दडपलेला आवाज निघाला. तिने माझ्या खांद्यावर हात ठेवले, तिचे नख माझ्या कपड्याखालील त्वचेत रुतले.
मी तिच्या स्कर्टची (तिच्या ट्राउझर्सची) कमर उचलली आणि ती वर सारली, तिच्या मांड्या पूर्णपणे उघड्या झाल्या. तिच्या अंतःवस्त्राचा रंग गडद होता, आणि तो आता ओलासर दिसत होता. मी माझे डोके खाली झुकवलं आणि माझी जीभ तिच्या आतील मांड्यांवरुन एका लांब, हळुवार रेषेत फिरवली. तिचं शरीर थरथरलं. मी तिच्या अंतःवस्त्राच्या कडेजवळ येऊन, तिच्या योनीच्या वरच्या भागातील संवेदनशील गुलाबी अवयवाला – तिच्या भगशिशुला – माझी जीभ लावली.
तिने एक जोराचा, दमट श्वास घेतला. “अहह…” तिचा आवाज एक प्रकारचे कुजबुजणे होते. मी माझी जीभ त्या छोट्या, सुंदर बिंदूवर फिरवली, वेगवेगळ्या गतीने, वेगवेगळ्या दाबाने. तिने माझे डोके पकडले आणि माझ्या केसांत बोटे घालून माझं तोंड तिच्याकडे ओढलं. तिने तिचे ओटीपोट माझ्या चेहऱ्यावर घासले, तिची गरम आणि आता पूर्णपणे ओली योनी माझ्या ओठांवर आणि नाकावर दाबली.
मग तिने मला वर ओढलं. ती काउंटरवरून खाली उतरली आणि तिची उभी राहिली. तिचे हात माझ्या बेल्टकडे गेले, आणि तिने ती उघडली. माझी पँट आणि अंतःवस्त्र खाली सरकली. तिने माझे स्तंभाकार अवयव हातात घेतले आणि थोडा वेळ फक्त तसेच पाहिले, तिचे अंगठे त्याच्या टोकाभोवती फिरवले. मग ती खाली झुकली आणि तिच्या ओठांनी त्याचे टोक हलकासे चोखले. एक लांब, गरम सुस्कारा माझ्या छातीतून बाहेर पडला.
तिने माझे अवयव तिच्या तोंडात घेतले, हळूहळू खोलवर. तिची जीभ खाली फिरत होती, तिचे ओठ गच्च दाबत होते. मी माझे मनोभू खोवले, तिच्या तोंडात हळुवारपणे आणि नियंत्रित गतीने. तिच्या डोळ्यांनी माझ्याकडे पाहिलं, आणि तो नजरांचा संवाद आमच्या शरीरांपेक्षाही जास्त गहन वाटला. पण मला आणखी हवं होतं. मी तिला हलकंसे मागे सारलं. “आता नाही,” मी कुजबुजलो.
मी तिला माझ्या हातांत उचलून घेतलं. तिचे पाय माझ्या कंबरेभोवती गुंडाळले, आणि मी तिचे चुंबन घेत घेत बेडरूमकडे चालत गेलो. मी तिला मऊ गादीवर पडघळत्या अवस्थेत ठेवलं. तिचे कपडे आता पूर्णपणे दूर झाले होते. तिचे स्तन, आकाराने परिपूर्ण, त्यांच्या टोकांवर गडद, उत्तेजित स्तनाग्र होते. मी तिच्यावर झुकलो आणि माझ्या शरीराचे वजन तिच्यावर टाकलो. मी माझे अवयव तिच्या योनीच्या प्रवेशद्वाराशी संपर्क साधला, आणि हळूहळू, एक इंच एक इंच करत, आत शिरलो.
तिच्या डोळ्यांमध्ये एक विलक्षण संमती होती, एक आर्तता होती. मी पूर्णपणे आत शिरल्यावर, थांबलो. आमचे श्वास एकमेकांत मिसळले होते. मग मी हलण्यास सुरुवात केली – सुरुवातीला हळू, मग वेगाने. प्रत्येक ढकल्यामुळे ती एक आर्त आवाज काढत होती. तिचे नख माझ्या पाठीवर रुतत होते. मी माझा वेग वाढवला, माझे ढकले अधिक सक्तीचे होत गेले. खोलीत फक्त आमच्या श्वासांचा आणि शरीरांच्या एकमेकांवर आदळण्याचा आवाज भरून राहिला होता.
मग मी तिला बाजूला फिरवलं. आमचे पाय एकमेकांत गुंतले, आणि मी या नवीन स्थितीत पुन्हा आत शिरलो. ही स्थिती अधिक जवळीक निर्माण करणारी होती. मी तिच्या स्तनांचा चोखले, तिच्या मानेवर चुंबने घेतली. तिच्या आवाजात आता एक प्रकारचे रडणे मिसळले होते.
पुढे, मी तिला पोटऱ्यावर ढकललं. तिने तिचे नितंब माझ्याकडे उंचावले. मी तिच्या मागे उभा राहिलो आणि पुन्हा आत शिरलो, आता अधिक खोलवर, अधिक वेगाने. तिने मागे हात केला आणे तिच्या नितंबांच्या गाल वेगळे केले, माझ्यासाठी मार्ग अधिक मोकळा केला. ही दृश्य आणि संवेदना अभूतपूर्व होती. माझ्या ढकल्यांचा वेग वाढत होता, आणि माझ्या हाताने मी तिच्या नितंबावर थप्पड मारायला सुरुवात केली – एक, दोन, तीन… प्रत्येक थप्पडीबरोबर ती एक जोराचा, दडपलेला आवाज काढत होती.
माझ्या शरीरातील ताण एका टोकाला पोहोचला. मी एक जोरात, अखेरचा धक्का दिला, आणि माझे वीर्य तिच्या आतल्या आत सोडले. माझ्या शरीराच्या हालचालीबरोबरच, तिचे शरीरही एकदम तणावग्रस्त झाले. तिने एक लांब, कर्कश आर्त आवाज काढला, तिचे नितंब माझ्या ओटीपोटावर दाबले, आणि तिचे स्वतःचे कामोत्तेजनाचे लहर तिच्यातून बाहेर पडले. तिचे शरीर माझ्यावर कोसळले, आणि मी तिला माझ्या भोवती गुंडाळून घेतले.
आम्ही तसेच पडून राहिलो, आमचे श्वास हळूहळू सामान्य स्थितीत येत होते. तिचे केस माझ्या छातीवर पसरले होते. माझा एक हात तिच्या पाठीवरून हळूहळू फिरत होता. कोणतीही भाषा नव्हती, फक्त श्वासोच्छ्वास आणि हृदयाचे धडधडणे.
शेवटी, तिने तिचे डोके उचलले. तिचे डोळे आता शांत झाले होते, पण त्यांच्या खोलात एक नवीन जवळीक होती. तिने माझ्या ओठांवर एक हलुका चुंबन घेतले. “हे… हे सगळं खरंच घडलं?” ती विचारली, तिचा आवाज एक प्रकारचा आश्चर्य व्यक्त करत होता.
“होय,” मी म्हटलं, माझा हात तिच्या गालावर ठेवला. “आणि हे फक्त सुरुवात आहे.”
तिने हसत हसत डोके खाली केले आणि तिचे कपाळ माझ्या छातीवर ठेवले. आमच्या भोवतीची रात्र शांत होती, पण आमच्या आत काहीतरी नवीन, उष्ण आणि गुंतागुंतीचे जागे झाले होते. ऑफिसचे सहकारी आता मागे पडले होते. पुढे काय येणार होते ते माहीत नव्हते, पण या क्षणी, त्या शांत खोलीत, दोन शरीरांनी आणि दोन आत्म्यांनी एक नवीन यात्रा सुरू केली होती. आणि ती यात्रा फक्त आमची होती.